คิวโด (วิถีแห่งธนู) มาจากที่ไหน?
คิวโดมาจากญี่ปุ่น มันพัฒนามาจากการยิงธนูของซามูไร ได้ชื่อปัจจุบันว่า “วิถีแห่งธนู” ในปี 1919 และทุกวันนี้มีผู้ฝึกมากกว่า 100,000 คนทั่วโลก
ธนูของซามูไร
การยิงธนูในญี่ปุ่นย้อนไปถึงยุคก่อนประวัติศาสตร์ ระฆังสำริดสมัยยาโยอิ (ราว 500 ปีก่อนคริสตกาล ถึง ค.ศ. 300) ก็มีภาพธนูยาวที่จับต่ำกว่ากึ่งกลางแล้ว เมื่อชนชั้นซามูไรขึ้นมามีอำนาจในปลายสมัยเฮอัน (794–1185) การยิงธนูต้องมีการสอน และสำนักแรก ๆ ก็เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 12 ปลายศตวรรษที่ 15 วิธียิงแบบยืนบนพื้นที่แม่นยำของเฮกิ ดันโจ มาซัตสึงุ แพร่หลายอย่างรวดเร็ว หลังชาวโปรตุเกสนำปืนคาบศิลามาในปี 1543 ธนูก็ค่อย ๆ หมดบทบาทในสงคราม
ชื่อใหม่ในปี 1919
ในช่วงสันติภาพอันยาวนานของสมัยเอโดะ (1603–1868) การยิงธนูกลายเป็นวิชาฝึกฝนตนและการแข่งขันมากกว่าอาวุธ ในสมัยเมจิ (1868–1912) ซามูไรสูญเสียสถานะ และศาสตร์การยิงธนูของพวกเขา คือคิวจุตสึ (kyūjutsu) ก็เสื่อมลง ครูผู้สอนเปิดโรงฝึกให้คนทั่วไป โรงเรียนก็รับไปสอน และตั้งแต่ปี 1919 ก็เรียกกันว่าคิวโด ในปี 1953 สหพันธ์คิวโดแห่งญี่ปุ่นรวมสำนักหลัก ๆ เข้าเป็นรูปแบบมาตรฐานเดียว เป้าที่ใช้บ่อยที่สุดมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 36 ซม. และยิงจากระยะ 28 เมตร
ทำไมคนถึงทายว่าจีนหรือเกาหลี
การยิงธนูของญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลจากเพื่อนบ้านอยู่บ้าง บันทึกลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับธนูญี่ปุ่น ซึ่งมีปลายล่างสั้นและปลายบนยาว อยู่ในบันทึกแคว้นเว่ย (Book of Wei) ในพงศาวดารสามก๊ก ประวัติศาสตร์จีนจากศตวรรษที่ 3 ต่อมาแนวคิดการยิงธนูเชิงพิธีกรรมของจีนก็หล่อหลอมการยิงธนูในราชสำนักญี่ปุ่น และเทคนิคธนูประกอบของจีนก็นำไปสู่ธนูจากไม้ไผ่และไม้ในศตวรรษที่ 10 ถึง 12 เกาหลีเรียกการยิงธนูดั้งเดิมของตนว่ากุงโด (gungdo) หรือ “วิถีแห่งธนู” แต่ใช้ธนูประกอบขนาดสั้นที่ทำจากเขาควาย ไม้ไผ่ และเอ็น
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Kyūdō ↗ · en.wikipedia.org › Yumi ↗ · kyudo.jp ↗ · en.wikipedia.org › Gakgung ↗
