รักเร่ (ดาเลีย) มาจากที่ไหน?
รักเร่มาจากที่ราบสูงตอนกลางของเม็กซิโก ถิ่นของรักเร่ป่าเกือบทุกชนิด ชาวแอซเท็กรู้จักมันมานานก่อนที่นักพฤกษศาสตร์ชาวสเปนจะส่งมันไปยุโรปในปี 1789 และในปี 1963 เม็กซิโกก็ประกาศให้รักเร่เป็นดอกไม้ประจำชาติ
ท่อน้ำของชาวแอซเท็ก
รักเร่ขึ้นเองตามธรรมชาติในเขตที่สูงและภูเขาของเม็กซิโก ที่ความสูงระหว่าง 1,500 ถึง 3,700 เมตร ในป่าสนผสมโอ๊ก ชนพื้นเมืองเก็บและปลูกมันไว้เป็นอาหาร ยา และของประดับ ชาวแอซเท็กเรียกมันว่า acocotli และ cocoxochitl ซึ่งเป็นชื่อที่หมายถึงลำต้นกลวงของพืช และใช้ลำต้นกลวงยาว ๆ ของรักเร่ต้นเป็นท่อน้ำ ชาวสเปนรายงานถึงพืชชนิดนี้ในปี 1525 และฟรันซิสโก เอร์นันเดซ ซึ่งพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 ส่งไปเม็กซิโกในปี 1570 ได้เขียนคำบรรยายที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จัก
ได้ชื่อที่มาดริด
ในปี 1789 บีเซนเต เซร์บันเตส ผู้อำนวยการสวนพฤกษศาสตร์ในเม็กซิโกซิตี ส่งส่วนต่าง ๆ ของพืชไปให้อันโตนิโอ โฆเซ กาบานิเยส ที่สวนหลวงแห่งมาดริด กาบานิเยสทำให้ต้นหนึ่งออกดอกในปีนั้น และอีกต้นในปีถัดมา และในปี 1791 เขาตั้งชื่อสกุลว่า Dahlia ตามอันเดอร์ส ดาล นักพฤกษศาสตร์ชาวสวีเดนผู้เคยศึกษากับลินเนียสและเสียชีวิตในปี 1789 จากมาดริด เมล็ดและหัวถูกส่งไปยังอิตาลี เยอรมนี ฝรั่งเศส และอังกฤษ และไม่นานนักผสมพันธุ์ก็สร้างดอกซ้อนได้
ทำไมคนถึงทายว่าเนเธอร์แลนด์
ผู้ปลูกชาวดัตช์มีส่วนกำหนดรูปแบบของรักเร่สมัยใหม่จริง ๆ ในปี 1872 หนึ่งในนั้น เจ. ที. ฟัน เดอร์ แบร์ค ได้เก็บรากชิ้นหนึ่งที่ยังมีชีวิตจากสินค้าที่เน่าเสียซึ่งส่งมาจากเม็กซิโก มันเติบโตเป็นดอกสีแดงที่มีกลีบม้วนไปด้านหลัง ซึ่งเขาตั้งชื่อว่า Dahlia juarezii ตามเบนิโต ฮัวเรซ ประธานาธิบดีผู้ล่วงลับของเม็กซิโก เมื่อนำไปผสมกับรักเร่รุ่นเก่า “รักเร่กระบองเพชร” นี้ก็นำไปสู่ลูกผสมสมัยใหม่ ทุกวันนี้เมืองซุนเดิร์ตในเนเธอร์แลนด์ประดับรถขบวนแห่ด้วยรักเร่ราว 8 ล้านดอก
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · web.stanford.edu ↗
.jpg/330px-Studio_shoot_with_flowers_(Unsplash).jpg)
.jpg/330px-A_chairlift_in_the_valley_(Unsplash).jpg)
