Bolas criollas (creools boulesspel): waar komt het vandaan?
Bolas criollas komt uit Venezuela, waar het in de Llanos en op het hele platteland geliefd is. Twee teams rollen om beurten grote rode en groene ballen over een aarden baan en proberen ze zo dicht mogelijk bij een klein ijzeren balletje te laten stoppen, de mingo.
Een spel uit de koloniale tijd
De voorouders van het spel zijn de Europese boulesspelen. Een sportprofiel van de Venezolaanse overheid zegt dat de eerste precieze berichten spreken van een Spaanse monnik die het tijdens de Spaanse verovering naar Venezuela bracht. Eerst speelde men met ballen van zeer hard hout, zoals vera en guayacán, en om de teams uit elkaar te houden, schilderde men een kruis op de ballen van de ene ploeg en liet men die van de andere blank. Vanaf de jaren 1930 werd het spel echt populair, en nu is het een van de grote symbolen van de llanerocultuur.
Mingo, arrime en boche
De baan is een vlakke rechthoek van aangestampte aarde, zand of klei, liefst zo'n 20 bij 30 meter, met een omheining van stammen of planken. Teams van twee hebben elk acht zware ballen. Eén speler gooit de mingo, hooguit 5 cm in doorsnee, en daarna gooien de teams om beurten, met de handpalm naar beneden. Een arrime is een zachte worp die bij de mingo tot stilstand komt; een boche is een harde worp die een bal van de tegenstander wegslaat. Het eerste team met 20 punten wint.
Waarom men aan Italië of Frankrijk denkt
Bolas criollas lijkt sterk op Europese boulesspelen als bocce en petanque, dus raden veel mensen Italië of Frankrijk. De wortels liggen inderdaad in de oude Europese boulesspelen, maar in Venezuela groeide het uit tot een eigen sport. In 1956 werd de Venezolaanse Federatie van Bolas Criollas opgericht, onder leiding van Lorenzo Rivas, tandarts en fervent speler. Datzelfde jaar bracht een bijeenkomst in de staat Lara alle bestaande reglementen bijeen en voegde ze samen tot het eerste officiële reglement.
Bronnen: en.wikipedia.org ↗ · es.wikipedia.org ↗ · web.archive.org ↗