Siku (panfluit die in paren wordt gespeeld): waar komt het vandaan?
De siku komt uit de Andes en is het meest thuis bij de Aymara rond het Titicacameer, in Peru en Bolivia. Deze panfluit is in twee helften gesplitst, dus traditioneel zijn er twee spelers nodig om één melodie te spelen.
Twee helften, één melodie
Een siku is een set bamboe- of rietpijpen van verschillende lengte, als een vlot in rijen aan elkaar gebonden, waarbij elke pijp één noot geeft. De noten van de toonladder zijn verdeeld over twee rijen: de ira, die minder pijpen heeft en leidt, en de arka, die volgt. Het meest gangbare type, de siku ch'alla, heeft 13 pijpen, zes in de ira en zeven in de arka. Twee muzikanten nemen elk een helft en spelen om beurten een noot, een techniek die hoquetus heet.
Grote groepen van de altiplano
Panfluiten behoren tot de oudste instrumenten van de Andes en bestonden al lang voor de komst van de Spanjaarden. Rond het Titicacameer bespelen Aymara-gemeenschappen ze op feesten in sikuri, een stijl voor grote groepen van meestal zo'n twintig sikuspelers, met trommels die een snel huayño-ritme slaan. Siku's bestaan in veel maten, en samen gespeeld geven ze de volle klank waar Andesmuziek van houdt. Ook beginners kunnen meedoen: het geluid van de hele groep dekt kleine foutjes toe.
Een gesprek in muziek
Het instrument heeft veel namen: siku in het Aymara, antara in het Quechua en zampoña in het Spaans. De ira geldt als de mannelijke helft en de arka als de vrouwelijke, en geen van beide kan in zijn eentje een melodie afmaken. Hun heen-en-weer weerspiegelt wederkerigheid, het geven en nemen dat door het dorpsleven in de Andes loopt. Tegenwoordig speelt één muzikant vaak beide rijen tegelijk, en moderne siku's zijn gestemd voor westerse muziek, maar plattelandsgroepen houden de oude manier van spelen in paren in ere.
Bronnen: en.wikipedia.org › Siku (instrument) ↗ · en.wikipedia.org › Sikuri ↗ · clas.osu.edu ↗
.jpg/330px-Anthurim_(9971924733).jpg)
.jpg/330px-Day_13_El_sombrero_esta_listo_(32255918006).jpg)