Marinera (zakdoekdans): waar komt het vandaan?
De marinera komt van de kust van Peru, tussen Lima en Trujillo. Het is een hofmakerijdans waarin partners flirten met wapperende zakdoeken, en in de noordelijke stijl danst de vrouw blootsvoets. Peruanen beschouwen hem als hun nationale dans.
Van zamacueca tot marinera
Historici voeren de dans terug tot de 17e eeuw en tot een mengeling van Spaanse, Afrikaanse en inheemse tradities. Paren aan de kust dansten de zamacueca, een speelse dans waarin man en vrouw uit elkaar blijven, elk met een zakdoek in de hand; ook de tondero van de noordkust en de resbalosa droegen bij. De dans had vele namen. In maart 1879 doopte journalist Abelardo Gamarra, bekend als el Tunante, hem in zijn krantenrubriek om tot marinera, ter ere van de Peruaanse marine.
Lima, het noorden en de bergen
De dans kent regionale stijlen. De marinera limeña is elegant en rustig, een salondans waarbij de vrouw schoenen draagt. De marinera norteña is sneller: de man draagt schoenen, maar de vrouw, die een plattelandsmeisje voorstelt, danst blootsvoets, in een jurk zoals die in de noordelijke dorpen begin 19e eeuw. Marinera's uit de bergen zijn trager en meer Andes-achtig en eindigen in een huayno of pampeña. De eerste marinera die werd geschreven om met piano te worden gezongen, La concheperla, dateert uit 1892, met tekst van Gamarra.
Waarom men aan Argentinië of Spanje denkt
De Spaanse wortels zijn echt: Spanje leverde de gitaar en de harp, en koloniale baldansen zoals de menuet droegen samen met de jota bij aan de marinera. Europese ritmes als de fandango brachten ook andere Zuid-Amerikaanse dansen voort, waaronder de cielito van de gaucho's. Maar de lijn leidt terug naar Peru: de Argentijnse musicoloog Carlos Vega plaatste de geboorte van de zamacueca in 1610 in Malambo, een wijk van Lima.
Bronnen: en.wikipedia.org ↗ · es.wikipedia.org ↗ · eltiempo.pe ↗ · expreso.com.pe ↗
.jpg/330px-11_(Unsplash).jpg)
.jpg/330px-Ballet_Slippers_(Unsplash).jpg)
