Tango: waar komt het vandaan?
De tango komt uit de Río de la Plata, de brede riviermonding tussen Argentinië en Uruguay. Hij ontstond in de jaren 1880 in de arme havenwijken van Buenos Aires en Montevideo, en groeide van daaruit uit tot een van de bekendste paardansen ter wereld.
Geboren in de havensteden
Eind 19e eeuw stroomden Europese immigranten Buenos Aires en Montevideo binnen. UNESCO beschrijft hoe hun gewoonten in de arme wijken van de steden versmolten met die van de nakomelingen van tot slaaf gemaakte Afrikanen en de lokale criollos, en uit die mix groeide de tango. Hij putte uit de milonga, een snelle lokale dans, uit ritmes met Afrikaanse wortels en uit de Cubaanse habanera. Er werd op gedanst in danszalen, bars en bordelen, op muziek van kleine trio's van fluit, gitaar en viool.
Van de buitenwijken naar Parijs
Eerst was de tango maar een van de vele dansen. Theaters en draaiorgels op straat brachten hem van de buitenwijken naar de drukke arbeiderswijken. Begin 20e eeuw werd hij vaak door twee mannen gedanst, omdat er meer mannen dan vrouwen waren: in 1914 telde Buenos Aires 100.000 meer mannen dan vrouwen. Dansers en orkesten uit Buenos Aires brachten de tango vervolgens naar Europa. Parijs had de eerste Europese tangorage, al snel gevolgd door Londen en Berlijn, en eind 1913 had hij New York bereikt.
Waarom men aan Spanje denkt
Tango wordt in het Spaans gezongen, en Spanje had halverwege de 19e eeuw al een eigen zang- en dansvorm die tango heette. Volgens Britannica versmolt die luchtige Spaanse tango in Buenos Aires met de milonga, en tangomuziek heeft Spaanse, Italiaanse, gaucho-, Afrikaanse en Franse wortels. Maar de dans zelf kreeg vorm aan de Río de la Plata. In 2009 keurde UNESCO een gezamenlijk voorstel van Argentinië en Uruguay goed en nam de tango op in zijn lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de wereld.
Bronnen: en.wikipedia.org › Tango ↗ · en.wikipedia.org › Tango music ↗ · ich.unesco.org ↗ · britannica.com ↗