Great Dane (rasa psa): skąd to się wzięło?
Great Dane, po polsku dog niemiecki, pochodzi z Niemiec, gdzie nazywa się Deutsche Dogge. Wyhodowano go z dużych psów myśliwskich z niemieckich dworów szlacheckich i nie ma żadnego znanego związku z Danią: jego angielską nazwę zapożyczono z francuskiego.
Psy myśliwskie niemieckich dworów
W XVI wieku możni w całej Europie sprowadzali silne, długonogie psy z Anglii i Irlandii, a w Niemczech nazywano je Englische Docke, po prostu „angielski pies”. Od początku XVII wieku hodowano je na niemieckich dworach. Polowały na dziki, niedźwiedzie i jelenie: wypuszczany po innych psach gończych, wielki pies chwytał zwierzynę i trzymał ją, aż myśliwy mógł ją zabić. Ulubieńcy, zwani psami komnatowymi, nosili zdobne obroże i spędzali noce w sypialniach swoich panów.
Niemiecka rasa dostaje nazwę
Broń palna zmieniła łowiectwo i dawne psy do chwytania zwierzyny stały się rzadkie. W 1878 roku komisja siedmiu hodowców i sędziów zebrała się w Berlinie i postanowiła połączyć wszystkie odmiany, od Ulmer Dogge po Saupacker, pod jedną nazwą: Deutsche Dogge. Pierwszy wzorzec rasy ustalono na wystawie w Berlinie w 1880 roku, a od 1888 roku pieczę nad nim sprawuje Deutsche Doggen Club. Międzynarodowy wzorzec rasy wciąż podaje Niemcy jako kraj pochodzenia.
Dlaczego ludzie obstawiają Danię
Wszystko przez nazwę. Po francusku rasa nazywa się grand danois, „wielki duński”, a angielski przejął tę nazwę: Etymonline notuje „Dane” jako określenie rasy dużych psów już w 1774 roku. W XIX wieku anglojęzyczni nazywali tego psa także German boarhound, „niemiecki pies na dziki”, a niektórzy niemieccy hodowcy próbowali sprzedawać go za granicą jako „German Mastiff”. Ale przyjęło się „Great Dane”, choć rasa nie ma żadnego znanego związku z Danią.
Źródła: en.wikipedia.org ↗ · fci.be ↗ · etymonline.com ↗