Whence
Walc (taniec)
Muzyka i taniec

Walc (taniec): skąd to się wzięło?

Walc pochodzi z alpejskiej Bawarii i Austrii. Prości ludzie wirowali tam w parach już w połowie XVIII wieku, a w ciągu kilku dziesięcioleci taniec podbił sale balowe Wiednia, a potem całej Europy.

Wiejski taniec wirowy

Około 1750 roku niższe warstwy w Bawarii, Tyrolu i Styrii zaczęły tańczyć taniec w parach zwany Walzer. Nazwa pochodzi od niemieckiego czasownika walzen, „obracać, toczyć, kręcić się”. Walc wyrósł z ländlera, wiejskiego tańca w metrum trzy czwarte, popularnego w Austrii i Bawarii, a jego podstawowy schemat to prosty krok, poślizg i krok. Bliski taniec w parach nie był całkiem nowy: w 1580 roku Montaigne widział w Augsburgu tancerzy obejmujących się tak blisko, że stykali się twarzami.

Wiedeńskie sale taneczne

Taniec początkowo zgorszył wielu ludzi, ale w latach 80. XVIII wieku stał się modny w Wiedniu. Walc w operze Martína y Solera „Una cosa rara” z 1786 roku ma tempo spaceru, ale w Wiedniu taniec przyspieszył. Otwierano ogromne sale taneczne dla tysięcy tancerzy: Zum Sperl w 1807 roku i Apollo w 1808 roku. Jeszcze więcej zyskał podczas kongresu wiedeńskiego i dzięki muzyce Josefa Lannera oraz obu Johannów Straussów.

Za blisko jak na przyzwoitość

Oburzenie dotyczyło głównie tego, jak blisko siebie byli partnerzy. W powieści Sophie von La Roche z 1771 roku jedna z postaci złości się na „bezwstydny, nieprzyzwoity taniec wirowy Niemców”. W 1797 roku pewien pamflet nazwał walca głównym źródłem słabości ciała i ducha swojego pokolenia, a angielski podręcznik z 1825 roku wciąż nazywał go „hałaśliwym i nieprzyzwoitym niemieckim tańcem”. Wcześniejsze tańce towarzyskie były układami grupowymi, ale w walcu każda para zwracała się ku sobie, a jego zamknięty chwyt stał się wzorem dla wielu późniejszych tańców towarzyskich.

Źródła: en.wikipedia.org › Waltz ↗ · en.wikipedia.org › Viennese waltz ↗ · britannica.com ↗ · etymonline.com ↗

Więcej z kategorii: Muzyka i taniec

Tango
Muzyka i taniec

Tango

📍 Río de la Plata (Buenos Aires i Montevideo)

Tango narodziło się w latach 80. XIX wieku w portowych miastach Buenos Aires i Montevideo nad Río de la Plata. Na początku XX wieku tańczyło je często dwóch mężczyzn, bo na parkiecie było więcej mężczyzn niż kobiet.

Blues (muzyka)
Muzyka i taniec

Blues (muzyka)

📍 Głębokie Południe, USA (Delta Missisipi)

Blues wyrósł z afroamerykańskich pieśni Głębokiego Południa około lat 60. XIX wieku. Około 1903 roku kapelmistrz W.C. Handy usłyszał go na stacji kolejowej w Missisipi od mężczyzny przesuwającego nóż po strunach gitary: „najdziwniejsza muzyka, jaką kiedykolwiek słyszałem”.

Didgeridoo
Muzyka i taniec

Didgeridoo

📍 Ziemia Arnhema, Australia

Aborygeni z północnej Australii, prawdopodobnie z Ziemi Arnhema, stworzyli ten instrument wieki przed przybyciem Europejczyków. Nazwa „didgeridoo” nie jest aborygeńska: to angielskie słowo dźwiękonaśladowcze, po raz pierwszy wydrukowane w 1908 roku.

Więcej z kontynentu: Europa

Banoffee pie
Jedzenie

Banoffee pie

📍 Jevington, East Sussex, Anglia

Banan + toffee = banoffee. Tarta powstała na początku lat 70. w restauracji Hungry Monk w angielskiej wsi Jevington. Gdy później supermarkety sprzedawały ją jako „amerykańską tartę”, właściciel obiecał 10 000 funtów każdemu, kto znajdzie starszy podobny przepis.

Kaseta magnetofonowa (Compact Cassette)
Wynalazek

Kaseta magnetofonowa (Compact Cassette)

📍 Hasselt, Belgia

Kasetę audio zaprojektował w fabryce Philipsa w Hasselt w Belgii zespół Lou Ottensa; wymiary dobrał drewnianym klockiem, który mieścił się w kieszeni jego marynarki. Pokazana w Berlinie w 1963 roku, została bezpłatnie udostępniona innym producentom na licencji.

Balon na przyjęcia (gumowy balon)
Gra

Balon na przyjęcia (gumowy balon)

📍 Londyn, Anglia

Pierwsze gumowe balony zrobił w Londynie w 1824 roku naukowiec Michael Faraday, który skleił dwa arkusze surowej gumy, by pomieścić wodór do swoich doświadczeń. Rok później Thomas Hancock sprzedawał je jako zestawy zabawek do samodzielnego złożenia.