Nawigatorzy z Wysp Marshalla wiązali żebra liści palmowych w mapy fal oceanicznych, a maleńkie muszle oznaczały wyspy. Uczyli się map na pamięć przed rejsem, zamiast czytać je na morzu.
📍 Zachodnia Jawa (ziemie Sundajczyków), Indonezja
Każdy bambusowy angklung gra po potrząśnięciu tylko jeden dźwięk, więc melodia wymaga całego zespołu grajków. Sundajczycy grają na nim od wieków; w 1938 roku Daeng Soetigna z Bandungu zrobił taki, który stroi się według skal zachodnich.
📍 Sistan (granica Iranu i Afganistanu)
Najstarsze znane działające wiatraki kręciły się w Sistanie, na dzisiejszej granicy Iranu i Afganistanu, już w X wieku. Ich żagle obracały się wokół pionowego wału, mieląc zboże i podnosząc wodę ze studni, wieki przed pierwszymi wiatrakami w Europie.
.jpg/330px-Snowboarder_at_resort_(Unsplash).jpg)
📍 Muskegon, Michigan, USA
W 1965 roku Sherman Poppen z Muskegon w stanie Michigan stworzył „Snurfera” (snow + surfer), deskę bez wiązań, którą większość uważa za bezpośredniego przodka snowboardu.
_flowers.jpg/330px-Melaleuca_alternifolia_(Maria_Serena)_flowers.jpg)
📍 Północna Nowa Południowa Walia i południowo-wschodni Queensland, Australia
Drzewo herbaciane nie jest spokrewnione z herbatą: to australijska mirtowata roślina, rosnąca dziko wzdłuż strumieni i na bagnistych równinach w północnej Nowej Południowej Walii i południowo-wschodnim Queenslandzie. Olejek z liści stał się towarem w latach 20. XX wieku.
📍 Hilo, Hawaje
Ryż, kotlet do burgera i brązowy sos, dziś zwieńczone sadzonym jajkiem: loco moco podano po raz pierwszy w 1949 roku w Lincoln Grill w Hilo na Hawajach. Nastoletni stali bywalcy nazwali je na cześć kolegi o przezwisku „Crazy”, czyli „Szalony” (po hiszpańsku loco).
📍 Nowa Zelandia
Mako to maoryskie słowo z Nowej Zelandii na rekina lub jego ząb; Samoańczycy mówią mago, a Hawajczycy manō. Żarłacz krótkopłetwy to najszybszy znany rekin, słynący z wysokich skoków z wody po złapaniu na haczyk.