Whence
Drzewo herbaciane (źródło olejku herbacianego)
Roślina

Drzewo herbaciane (źródło olejku herbacianego): skąd to się wzięło?

Drzewo herbaciane pochodzi ze wschodniej Australii, gdzie rośnie dziko wzdłuż strumieni i na bagnistych równinach w północnej Nowej Południowej Walii i południowo-wschodnim Queenslandzie. To roślina mirtowata, niespokrewniona z krzewem, z którego robi się herbatę, a z jej liści destyluje się olejek herbaciany.

Mirtowata roślina z mokradeł

Melaleuca alternifolia to wysoki krzew lub niewielkie drzewo, dorastające do około 7 metrów, o białawej, papierowatej korze. Jej miękkie, wąskie liście, długie na 10–35 mm i szerokie na około 1 mm, są usiane gruczołami olejkowymi, a wiosną pokrywają ją puszyste kłosy białych kwiatów. Rośnie tylko w Australii, na wybrzeżu i w pobliskich pasmach górskich od okolic Grafton w Nowej Południowej Walii na północ po Queensland, a tam, gdzie rośnie, często dominuje.

Z buszu na plantacje

Najwcześniejsze znane użycie tej rośliny przypisuje się ludowi Bundjalung z północnej Nowej Południowej Walii. Wykorzystanie handlowe zaczęło się w latach 20. XX wieku, gdy chemik Arthur Penfold badał australijskie olejki eteryczne pod kątem ich potencjału handlowego i uznał olejek herbaciany za obiecujący. Relacje, że australijscy żołnierze nosili ten olejek w swoich zestawach podczas II wojny światowej, pozostają niepotwierdzone. Po wojnie produkcja podupadła, aż w latach 70. zainteresowanie odżyło i plantacje, w dużej części w Nowej Południowej Walii, zaczęły wytwarzać olejek w dużych ilościach.

Dwa różne drzewa herbaciane

Zamieszanie bierze się z nazwy. Herbata chińska, Camellia sinensis, należy do innej rodziny, herbatowatych (Theaceae), i sama bywa nazywana po angielsku tea tree. Melaleuca należy do rodziny mirtowatych, obok eukaliptusa, goździkowca i gujawy. Jej angielska nazwa pochodzi prawdopodobnie od kapitana Jamesa Cooka, który opisał jeden z tych australijskich i nowozelandzkich krzewów, z którego parzył napój zamiast herbaty. Dziś nazwa „tea tree” obejmuje kilka takich roślin.

Źródła: en.wikipedia.org › Melaleuca alternifolia ↗ · en.wikipedia.org › Tea tree oil ↗ · plantnet.rbgsyd.nsw.gov.au ↗ · pmc.ncbi.nlm.nih.gov ↗ · en.wikipedia.org › Camellia sinensis ↗

Więcej z kategorii: Rośliny

Bambus szczęścia
Roślina

Bambus szczęścia

📍 Afryka Środkowa (od Kamerunu po Kongo)

Mimo przydomków takich jak „chiński bambus wodny” bambus szczęścia nie jest bambusem i nie pochodzi z Chin: to dracena, która rośnie dziko w Afryce Środkowej, od Kamerunu po Kongo. Jej nazwa naukowa upamiętnia Henry'ego Sandera, urodzonego w Niemczech hodowcę storczyków w Anglii.

Chryzantema (ogrodowa)
Roślina

Chryzantema (ogrodowa)

📍 Chiny

Chryzantemy ogrodowe przez wiele stuleci uszlachetniano w Chinach, zanim dotarły do Japonii. Tam kwiat stał się godłem cesarza, dlatego japońską monarchię nazywa się Tronem Chryzantemowym.

Jodła Nordmanna (choinka)
Roślina

Jodła Nordmanna (choinka)

📍 Góry nad wschodnim Morzem Czarnym (północno-wschodnia Turcja, Gruzja i zachodni Kaukaz)

Ulubiona choinka Europy brzmi nordycko, ale jodła kaukaska (Nordmanna) rośnie dziko w górach wokół wschodniego Morza Czarnego, w Turcji, Gruzji i na rosyjskim Kaukazie. Nazwano ją na cześć fińskiego przyrodnika Alexandra von Nordmanna.

Więcej z kontynentu: Oceania

Papużka falista
Zwierzę

Papużka falista

📍 Wnętrze Australii

Dzikie papużki faliste żyją w całym suchym wnętrzu Australii i każda dzika jest zielono-żółta. Niebieskie, białe i żółte papużki domowe to odmiany barwne wyhodowane w niewoli, gdzie hoduje się je od lat 50. XIX wieku.

Luau (angielskie słowo)
Słowo

Luau (angielskie słowo)

📍 Hawaje

Luau to hawajskie lūʻau, „młode liście taro”, nazwa potrawki z liści taro podawanej na ucztach. W latach 50. XIX wieku oznaczało już całą ucztę i weszło do angielskiego. Na tradycyjnym luau nie było sztućców: wszystko jedzono rękami.

Płaszcz z piór (ʻahu ʻula)
Moda

Płaszcz z piór (ʻahu ʻula)

📍 Wyspy Hawajskie

Hawajscy wodzowie nosili ʻahu ʻula, peleryny pokryte drobnymi czerwonymi i żółtymi piórkami przywiązanymi do siatki z włókna olonā. Wielki płaszcz Kamehamehy ma podobno 450 000 piór od około 80 000 ptaków; w 1779 roku pewien wódz okrył takim płaszczem kapitana Cooka.