Mimo przydomków takich jak „chiński bambus wodny” bambus szczęścia nie jest bambusem i nie pochodzi z Chin: to dracena, która rośnie dziko w Afryce Środkowej, od Kamerunu po Kongo. Jej nazwa naukowa upamiętnia Henry'ego Sandera, urodzonego w Niemczech hodowcę storczyków w Anglii.
📍 Góry północnej Grecji i Albanii
Drzewo, którego kasztanami bawią się brytyjskie dzieci, pochodzi z Bałkanów: dzikie kasztanowce przetrwały tylko w kilku górskich lasach północnej Grecji, Albanii i okolic. Wszędzie indziej zostały posadzone.
📍 Chiny
Chryzantemy ogrodowe przez wiele stuleci uszlachetniano w Chinach, zanim dotarły do Japonii. Tam kwiat stał się godłem cesarza, dlatego japońską monarchię nazywa się Tronem Chryzantemowym.
📍 Ameryka Południowa (Brazylia i okolice)
Bugenwilla, kwiat śródziemnomorskich balkonów, pochodzi z Ameryki Południowej i rośnie dziko od Brazylii po Peru i Argentynę. Nazwę zawdzięcza francuskiemu odkrywcy Louisowi-Antoine'owi de Bougainville'owi, którego wyprawa ją opisała.
📍 Region Przylądkowy, RPA
Wygląda na niderlandzkie, ale aardvark („ziemna świnia”, bo ryje nory) powstało w RPA w afrikaans, języku, który wyrósł z niderlandzkiego osadników z Przylądka. Angielski zapożyczył je w 1833 roku, a same mrówniki żyją tylko w Afryce.
📍 Maghreb (Algieria, Maroko i Tunezja)
Kuskus to nie zboże: to maleńkie kuleczki z semoliny, toczone ręcznie i gotowane na parze. Zaczął się u ludów berberyjskich Afryki Północnej, a w 2020 roku Algieria, Mauretania, Maroko i Tunezja wspólnie wpisały go na listę dziedzictwa UNESCO.
.jpeg/330px-Clementine_Close_Up_(132208599).jpeg)
📍 Misserghin (koło Oranu), Algieria
Klementynka to szczęśliwy przypadek: krzyżówka mandarynki i słodkiej pomarańczy, która wyrosła w ogrodzie sierocińca w Misserghin koło Oranu w Algierii. W 1902 roku nazwano ją na cześć brata zakonnego, który się nią opiekował, Clémenta Rodiera.