Kuskus to nie zboże: to maleńkie kuleczki z semoliny, toczone ręcznie i gotowane na parze. Zaczął się u ludów berberyjskich Afryki Północnej, a w 2020 roku Algieria, Mauretania, Maroko i Tunezja wspólnie wpisały go na listę dziedzictwa UNESCO.
📍 Kanton (Guangzhou), Chiny
Dim sum, po kantońsku „dotknij serca”, powstało w herbaciarniach Kantonu, gdzie podróżni zatrzymywali się na herbatę z kilkoma małymi przekąskami. Zwyczaj zwany yum cha („picie herbaty”) rozkwitł później w Hongkongu.
📍 Środkowa Ameryka Północna
Wbrew angielskiej nazwie „Jerusalem artichoke” to ani nie z Jerozolimy, ani nie karczoch, lecz bulwa słonecznika ze środkowej Ameryki Północnej. „Jerusalem” to zapewne przekręcone girasole, po włosku „słonecznik”.
📍 Buffalo, Nowy Jork, USA
Nazwa pochodzi od miasta Buffalo w stanie Nowy Jork, nie od bawołu. Według Anchor Bar współwłaścicielka Teressa Bellissimo jako pierwsza obtoczyła tam smażone skrzydełka w ostrym sosie w 1964 roku, choć miejscowy kucharz John Young mówił, że smażył je w Buffalo od 1961 roku.
📍 Mali (ziemie Bambara)
Shea pochodzi od si, nazwy drzewa w bambara, języku Mali; szkocki podróżnik Mungo Park zapisał je jako „shea” w swojej książce podróżniczej z 1799 roku. Dzikie drzewa rosną w pasie sawanny Afryki, od Senegalu po Sudan Południowy.
📍 Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania
Kanarki nazwano od Wysp Kanaryjskich u północno-zachodniego wybrzeża Afryki, gdzie wciąż żyją dzikie ptaki. Najpierw były wyspy: ich łacińska nazwa, Canariae Insulae, jest zwykle czytana jako „wyspy psów”, a Pliniusz łączył ją z dużymi psami, które tam znaleziono.
📍 Zachodni Sahel (północne Mali)
Proso perłowe zaczęto uprawiać na południowym skraju Sahary, w okolicach dzisiejszego północnego Mali, ponad 4000 lat temu. Później dotarło do Indii, które dziś uprawiają go więcej niż jakikolwiek inny kraj.