Dalia: skąd to się wzięło?
Dalia pochodzi z wyżyn środkowego Meksyku, ojczyzny niemal wszystkich dzikich gatunków dalii. Aztekowie znali ją na długo przed tym, jak hiszpańscy botanicy wysłali ją do Europy w 1789 roku, a w 1963 roku Meksyk ogłosił dalię swoim kwiatem narodowym.
Wodne trzciny Azteków
Dalie rosną dziko na meksykańskich wyżynach i w górach, na wysokości od 1500 do 3700 metrów, w lasach sosnowo-dębowych. Rdzenne ludy zbierały je i uprawiały na pożywienie, jako lekarstwo i dla ozdoby. Aztekowie nazywali je acocotli i cocoxochitl, a nazwy te nawiązują do pustych w środku łodyg; długich, pustych łodyg dalii drzewiastej używali jako rur wodnych. Hiszpanie wspomnieli o tych roślinach w 1525 roku, a Francisco Hernández, wysłany do Meksyku przez Filipa II w 1570 roku, napisał ich najstarszy znany opis.
Nazwana w Madrycie
W 1789 roku Vicente Cervantes, dyrektor ogrodu botanicznego w mieście Meksyk, wysłał części roślin Antoniowi José Cavanillesowi do Królewskiego Ogrodu w Madrycie. Cavanilles doprowadził do zakwitnięcia jednej rośliny w tym samym roku, a drugiej w następnym, i w 1791 roku nazwał rodzaj Dahlia na cześć szwedzkiego botanika Andersa Dahla, ucznia Linneusza, zmarłego w 1789 roku. Z Madrytu nasiona i bulwy trafiły do Włoch, Niemiec, Francji i Anglii, a hodowcy szybko uzyskali kwiaty pełne.
Skąd skojarzenie z Holandią
Holenderscy hodowcy rzeczywiście ukształtowali współczesną dalię. W 1872 roku jeden z nich, J. T. van der Berg, uratował jeden żywy kawałek korzenia z zepsutej przesyłki z Meksyku. Wyrósł z niego czerwony kwiat o płatkach zwiniętych do tyłu, który nazwał Dahlia juarezii na cześć zmarłego prezydenta Meksyku Benita Juáreza. Skrzyżowana ze starszymi daliami, ta „dalia kaktusowa” dała początek współczesnym mieszańcom. Dziś holenderskie miasteczko Zundert dekoruje swoje platformy paradne około 8 milionami dalii.
Źródła: en.wikipedia.org ↗ · web.stanford.edu ↗
.jpg/330px-Studio_shoot_with_flowers_(Unsplash).jpg)
.jpg/330px-A_chairlift_in_the_valley_(Unsplash).jpg)
