บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด) มาจากที่ไหน?
บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด) มาจากลอนดอน บูตหุ้มข้อแบบสวมที่มีแผงยางยืดด้านข้างนี้ได้รับการจดสิทธิบัตรในปี 1837 โดยเจ. สปาร์กส์ ฮอลล์ ช่างทำรองเท้าบนถนนรีเจนต์ผู้ทำบูตถวายควีนวิกตอเรีย ส่วนชื่อ “เชลซี” มาทีหลังกว่าหนึ่งศตวรรษ
บูตที่ไม่ต้องผูกเชือก
เจ. สปาร์กส์ ฮอลล์ แห่งถนนรีเจนต์เลขที่ 308 จดสิทธิบัตรบูตข้างยางยืดในปี 1837 หลังทดลองกับผ้ายางอินเดีย แผงยางยืดด้านข้างทำให้ผู้สวมใส่และถอดบูตที่กระชับเท้าได้โดยไม่ต้องใช้เชือกหรือกระดุม และมักมีห่วงดึงด้านหลังช่วยด้วย สปาร์กส์ ฮอลล์ถวายต้นแบบแด่ควีนวิกตอเรีย และอ้างในแผ่นพับโฆษณาว่าพระนาง “ทรงสวมเสด็จดำเนินทุกวัน และด้วยเหตุนี้จึงเป็นหลักฐานที่หนักแน่นที่สุดว่าทรงเห็นคุณค่าของสิ่งประดิษฐ์นี้เพียงใด”
ขวัญใจยุควิกตอเรีย
ทั้งชายและหญิงสวมบูตนี้ ทั้งเพื่อเดินและขี่ม้า พอถึงปลายทศวรรษ 1840 มันก็กลายเป็นแฟชั่น และภายในปี 1850 เทคนิคการทำแผงยางยืดก็พัฒนาขึ้นมาก สปาร์กส์ ฮอลล์นำเสนอมันในแผ่นพับสำหรับงานมหกรรมนิทรรศการปี 1851 และในปี 1858 นิตยสาร The Lady's Magazine เขียนถึง “บูตข้างยางยืดสำหรับใส่ตอนกลางวัน” เจ้าสาวชาวลอนดอนคนหนึ่งสวมบูตข้างยางยืดสีขาวในงานแต่งงานเมื่อปี 1865 บูตแบบนี้ยังโดดเด่นมาจนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ทำไมคนถึงทายว่าออสเตรเลีย
ในออสเตรเลีย บูตข้างยางยืดเป็นรองเท้าทำงานคลาสสิก เป็นบูตหนังแบบสวมที่ทนทาน มักมีหัวเหล็ก ใช้ขี่ม้า และถึงขั้นใช้เป็นบูตทางการด้วย ในปี 1932 ช่างทำรองเท้าชาวออสเตรเลียคนหนึ่งดัดแปลงแบบนี้ให้คนเลี้ยงปศุสัตว์ และบริษัทออสเตรเลียหลายแห่งก็ยังผลิตแบบนี้อยู่ แต่ดีไซน์นี้เป็นของอังกฤษ ชื่อแบบลอนดอนมาในทศวรรษ 1950 และ 1960 เมื่อกลุ่มคนทันสมัยย่านคิงส์โรดในเชลซีปลุกกระแสบูตนี้ขึ้นอีกครั้งในยุค “สวิงกิงลอนดอน”
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Chelsea boot ↗ · collections.vam.ac.uk › O10988 ↗ · collections.vam.ac.uk › O81734 ↗ · en.wikipedia.org › Australian work boot ↗