Kyūdō (yayın yolu) nereden geliyor?
Kyūdō Japonya'dan gelir. Samuray okçuluğundan doğdu ve bugünkü adını, “yayın yolu”nu 1919'da aldı; bugün dünya çapında yüz binden fazla kişi kyūdō yapıyor.
Samurayın yayı
Japonya'da okçuluk tarih öncesi çağlara uzanır: Yayoi döneminden (yaklaşık MÖ 500 – MS 300) kalma bronz çanlar, ortasının altından tutulan uzun bir yayı daha o zaman gösterir. Heian döneminin (794–1185) sonunda samuray sınıfı iktidara geldiğinde okçuluğun öğretilmesi gerekti ve 12. yüzyılda ilk okullar ortaya çıktı. 15. yüzyılın sonlarında Heki Danjō Masatsugu'nun yaya olarak isabetli atış üslubu hızla yayıldı. Portekizliler 1543'te fitilli tüfekleri getirdikten sonra yay savaştaki yerini yavaş yavaş kaybetti.
1919'da yeni bir ad
Edo döneminin (1603–1868) uzun barışında okçuluk bir silahtan çok bir disiplin ve yarışma haline geldi. Meiji döneminde (1868–1912) samuraylar statülerini kaybetti ve onların okçuluğu kyūjutsu geriledi. Öğretmenler sıradan insanlara salonlar açtı, okullar okçuluğu benimsedi ve 1919'dan itibaren ona kyūdō denmeye başladı. 1953'te Tüm Japonya Kyudo Federasyonu ana okulları tek bir standart biçimde birleştirdi. En yaygın hedefin çapı 36 cm'dir ve ona 28 metreden atış yapılır.
İnsanlar neden Çin ya da Kore diyor
Japon okçuluğunun komşularına borçlu olduğu şeyler var. Kısa alt kolu ve uzun üst koluyla Japon yayının en eski yazılı kaydı, 3. yüzyıldan bir Çin tarihi olan Wei Kitabı'ndadır. Törensel okçulukla ilgili Çin fikirleri daha sonra Japon sarayındaki okçuluğu biçimlendirdi; Çin'in kompozit yay teknikleri de 10. ile 12. yüzyıllar arasında bambu ve ahşaptan yayların ortaya çıkmasına yol açtı. Kore kendi geleneksel okçuluğuna “yayın yolu” anlamında gungdo der, ama manda boynuzu, bambu ve sinirden yapılan kısa bir kompozit yayla atış yapar.
Kaynaklar: en.wikipedia.org › Kyūdō ↗ · en.wikipedia.org › Yumi ↗ · kyudo.jp ↗ · en.wikipedia.org › Gakgung ↗
.jpg/330px-Porcelain_Bowl_(38959569341).jpg)