Merinoschaap: waar komt het vandaan?
Merinoschapen komen van het Iberisch Schiereiland. Ze werden in het middeleeuwse Spanje gefokt voor wol die zo fijn was dat het Spaanse koninkrijk het ras eeuwenlang bewaakte, lang voordat merino's de ruggengraat van de Australische wolindustrie werden.
Gefokt in het middeleeuwse Spanje
Het oude inheemse schaap van Spanje, de churra, had grove, gekleurde wol van weinig waarde. De merino kreeg in de loop van enkele eeuwen vorm doordat Spaanse ooien werden gekruist met geïmporteerde rammen, een grotendeels Spaanse herkomst die genetisch onderzoek ondersteunt. Spanje werd eind 15e eeuw bekend om zijn fijne wol, en halverwege de jaren 1500 gold zijn merinowol als even goed als de fijnste Engelse wol.
Een schat beschermd door de wet
Fijne wol maakte Castilië rijk. De Mesta, een machtige vereniging van schapenhouders, liet enorme kuddes 's winters grazen op de zuidelijke vlakten en 's zomers in de noordelijke hooglanden. Spanje had eind 15e en in de 16e eeuw bijna een monopolie op de export van fijne wol, en vóór de 18e eeuw stond op het uitvoeren van merino's de doodstraf. Toen begon de Spaanse kroon kuddes naar andere Europese hoven te sturen: Karel III stuurde er in 1765 een naar Saksen, en Lodewijk XVI ontving in 1786 een kudde van 366 schapen, de basis van de Franse stamfokkerij in Rambouillet.
Waarom mensen Australië zeggen
Australië maakte de merino beroemd. In 1797 kochten kapitein Henry Waterhouse en luitenant William Kent 26 merino's bij Kaap de Goede Hoop, waar Spaanse schapen die aan de Nederlanders waren geschonken goed hadden gedijd, en verscheepten ze naar Sydney. John en Elizabeth Macarthur bouwden met de schapen van Waterhouse een kudde op, en in 1807 stuurden ze de eerste baal Australische wol naar Engeland. Eind jaren 1800 was wol het belangrijkste exportproduct van Australië, en begin 21e eeuw produceerde het land nog altijd meer dan de helft van alle merinowol ter wereld.
Bronnen: en.wikipedia.org ↗ · teara.govt.nz ↗ · digital-classroom.nma.gov.au ↗