Bij rogaining zoeken teams met kaart en kompas in maximaal 24 uur zoveel mogelijk controlepunten. De sport werd in 1976 in Melbourne opgericht en de vreemde naam komt van drie oprichters: ROd, GAIl en NEil Phillips.
📍 Kyoto (het Heian-hof), Japan
Kai-awase begon als tijdverdrijf van edelen in de Heian-periode in Japan. Een schelp past alleen op zijn eigen andere helft, dus zocht men paren tussen beschilderde schelpen, vaak met taferelen uit het Verhaal van Genji. Later sierden de schelpen huwelijken van de elite.
📍 Londen (Crufts in Olympia), Engeland
Agility begon als pauzevermaak op de hondenshow Crufts van 1978 in Londen, met honden die over een parcours renden naar het voorbeeld van springwedstrijden voor paarden. Op Crufts 1980 werd het een echte wedstrijd.
📍 Senegal en buurlanden in West-Afrika
Yoté is een snel West-Afrikaans strategiespel: spelers houden hun stukken in de hand, laten ze op het bord vallen en slaan door te springen. Een onderzoek naar West-Afrikaanse spellen uit 1955 vond het in Senegal zo populair dat Franstaligen het werkwoord “yoter” bedachten.
📍 Regio Sydney (Georges River), Australië
Boomerang komt uit een Aboriginaltaal van de omgeving van Sydney, in 1822 opgeschreven als 'bou-mar-rang'. Toch werd de oudst bekende boemerang, gesneden uit een mammoetslagtand, gevonden in een grot in Polen.
_(1).jpg/330px-Road_sign_no_entry_(Norway)_(1).jpg)
📍 Tonga
Kapitein Cook pikte “taboo” in 1777 op in Tonga, toen Tongaanse edelen die hij voor het diner had uitgenodigd niet wilden eten omdat het voor hen taboe was: verboden. Soortgelijke woorden bestaan in heel Polynesië, zoals het Hawaïaanse kapu.
📍 Hilo, Hawaï
Rijst, een hamburger en bruine jus, nu bekroond met een gebakken ei: loco moco werd in 1949 voor het eerst geserveerd in de Lincoln Grill in Hilo, Hawaï. Tieners die er vaste klant waren, noemden het naar een vriend met de bijnaam “Crazy” (loco in het Spaans).