Navigators van de Marshalleilanden bonden ribben van palmbladeren tot kaarten van de deining op zee, met kleine schelpen als eilanden. Ze leerden de kaarten voor een tocht uit het hoofd in plaats van ze op zee te lezen.
📍 West-Java (Soendanese gebieden), Indonesië
Elke bamboe angklung speelt geschud maar één noot, dus voor een melodie heb je een heel team spelers nodig. De Soendanezen spelen hem al eeuwen; in 1938 maakte Daeng Soetigna uit Bandung er een die op westerse toonladders was gestemd.
📍 Sistan (grens Iran–Afghanistan)
De oudst bekende werkende windmolens draaiden in de 10e eeuw in Sistan, aan de huidige grens van Iran en Afghanistan. Hun zeilen draaiden rond een verticale as om graan te malen en putwater op te pompen, eeuwen vóór de eerste windmolens van Europa.
.jpg/330px-Snowboarder_at_resort_(Unsplash).jpg)
📍 Muskegon, Michigan, VS
In 1965 maakte Sherman Poppen uit Muskegon, Michigan, de “Snurfer” (snow + surfer), een plank zonder bindingen die de meesten als de directe voorloper van het snowboard zien.
_flowers.jpg/330px-Melaleuca_alternifolia_(Maria_Serena)_flowers.jpg)
📍 Noord-Nieuw-Zuid-Wales en Zuidoost-Queensland, Australië
De theeboom is niet verwant aan de theeplant: het is een Australische mirte die in het wild groeit langs beken en moerassige vlakten in het noorden van Nieuw-Zuid-Wales en het zuidoosten van Queensland. De bladolie werd in de jaren 1920 een commercieel product.
📍 Hilo, Hawaï
Rijst, een hamburger en bruine jus, nu bekroond met een gebakken ei: loco moco werd in 1949 voor het eerst geserveerd in de Lincoln Grill in Hilo, Hawaï. Tieners die er vaste klant waren, noemden het naar een vriend met de bijnaam “Crazy” (loco in het Spaans).
📍 Nieuw-Zeeland
Mako is een Māori-woord uit Nieuw-Zeeland voor de haai of zijn tand; Samoanen zeggen mago en Hawaïanen manō. De makohaai is de snelste bekende haai en staat bekend om zijn sprongen hoog uit het water als hij aan de haak slaat.