Wellingtony (kalosze): skąd to się wzięło?
Wellingtony pochodzą z Londynu w Anglii. Zawdzięczają nazwę 1. księciu Wellingtonu, dla którego jego londyński szewc na początku XIX wieku przerobił wojskowy but jeździecki. Wodoodporne gumowe „welly” pojawiły się dziesiątki lat później.
Nowe buty księcia
Arthur Wellesley, 1. książę Wellingtonu, poprosił swojego szewca, firmę Hoby ze St James's Street w Londynie, o przerobienie buta heskiego, XVIII-wiecznego buta wojskowego z chwostem u góry. Nowy but uszyto z miękkiej cielęcej skóry, bez ozdób, z obcasem wysokości około cala; ciaśniej przylegał do nogi i sięgał do połowy łydki. Był dość wytrzymały do jazdy konnej, a zarazem dość elegancki na wieczór. Para uszyta przez George'a Hoby'ego zachowała się w zamku Walmer w hrabstwie Kent.
Od skóry do gumy
Po zwycięstwie Wellingtona pod Waterloo w 1815 roku ten fason stał się bardzo modny w londyńskim towarzystwie. Patriotycznie nastawieni dżentelmeni naśladowali bohatera wojennego, nosili je dandysi tacy jak Beau Brummell i aż do lat 40. XIX wieku pozostawały główną męską modą. Potem przyszła guma. W 1852 roku Hiram Hutchinson kupił prawo do produkcji obuwia z wulkanizowanej gumy Charlesa Goodyeara, a w 1853 roku otworzył fabrykę we Francji, gdzie rolnicy przyzwyczajeni do drewnianych chodaków od razu pokochali wodoodporne buty.
Dlaczego ludzie obstawiają Wellington w Nowej Zelandii
Stolica Nowej Zelandii nosi imię tego samego człowieka. Osadnicy z Kompanii Nowozelandzkiej nadali Wellingtonowi nazwę w listopadzie 1840 roku, by uczcić księcia za poparcie planów kompanii; jego tytuł pochodzi z kolei od Wellington, miasteczka w hrabstwie Somerset w Anglii. W Nowej Zelandii gumowe buty nazywa się gumboots, a wiejskie miasteczko Taihape nazywa siebie „światową stolicą gumboots”; ma olbrzymi kalosz z blachy falistej i zawody w rzucie kaloszem.
Źródła: en.wikipedia.org › Wellington boot ↗ · ageofrevolution.waterlooassociation.org.uk ↗ · en.wikipedia.org › Wellington ↗ · en.wikipedia.org › Taihape ↗ · teara.govt.nz ↗