Papużka falista: skąd to się wzięło?
Papużka falista pochodzi z wnętrza Australii. Dzikie papużki przemierzają suche głębie kontynentu w koczowniczych stadach i każda dzika jest zielono-żółta; niebieskie, białe i żółte papużki domowe znane na całym świecie to odmiany barwne hodowane w niewoli od lat 50. XIX wieku.
Koczownicy suchego interioru
Papużki faliste żyją dziko w suchszych częściach Australii, w zaroślach, rzadkich lasach i na terenach trawiastych, choć nie ma ich na Tasmanii, na dalekim południowym zachodzie ani na większości wschodniego wybrzeża. Żywią się głównie nasionami traw i rzadko oddalają się od wody, więc ich stada przemieszczają się wraz ze zmianą warunków. Lęgną się, gdy deszcz przynosi obfitość nasion, a po dobrym sezonie stado może czasem liczyć dziesiątki tysięcy ptaków.
Z Australii na cały świat
George Shaw po raz pierwszy opisał papużkę falistą w 1805 roku, a John Gould nadał jej nazwę naukową Melopsittacus undulatus w 1840 roku: mniej więcej „melodyjna papuga we fale”. Papużki faliste hoduje się w niewoli od lat 50. XIX wieku, a hodowcy utrwalili od tamtej pory co najmniej 32 podstawowe mutacje barwne. Ptaki hodowlane dzielą się na dwie serie: z żółtym tłem (zielone, szarozielone i żółte) i z białym tłem (niebieskie, szare i białe). Tak zwane papużki angielskie, czyli wystawowe, są mniej więcej dwa razy większe od dzikich.
Dlaczego ludzie obstawiają Amerykę Południową
W amerykańskim angielskim papużkę falistą nazywa się zwykle po prostu parakeet, a tę nazwę dzieli ona z wieloma małymi, długoogoniastymi papugami; kilka popularnych, na przykład konury, rzeczywiście pochodzi z Ameryki Południowej. Papużka falista do nich nie należy. Jest jedynym gatunkiem w swoim rodzaju, badania DNA umieszczają ją najbliżej lorys i papużek figowych, a jej angielska nazwa, budgerigar, może pochodzić od gidjirrigaa w gamilaraay, jednym z języków australijskich Aborygenów.
Źródła: en.wikipedia.org › Budgerigar ↗ · australian.museum ↗ · en.wikipedia.org › Parakeet ↗
