.jpg/960px-Tanaman_Daun_Talas_(Taro_Leaves).jpg)
Luau (angielskie słowo): skąd to się wzięło?
Słowo „luau” pochodzi z Hawajów. Po hawajsku lūʻau to młode liście taro, podstawa potrawki podawanej na ucztach, a nazwa potrawy stała się nazwą całej uczty. Angielski odnotował je po raz pierwszy w 1853 roku.
Młode liście taro
Lūʻau to młode liście, czyli wierzchołki, rośliny taro. Duszone z mlekiem kokosowym i zwykle z ośmiornicą lub kurczakiem dają potrawkę lūʻau, jedno z dań hawajskiej uczty. Etymonline wywodzi angielskie słowo właśnie od tych „młodych wierzchołków taro”, które podawano na ucztach pod gołym niebem. Hawajczycy mieli starsze słowa na takie posiłki: kolacje i mniejsze spotkania nazywano pāʻina, a większe uczty ʻahaʻaina. Z czasem nazwa potrawy zaczęła oznaczać całe przyjęcie.
Uczta dla wszystkich
Na dawnych Hawajach mężczyźni i kobiety jedli osobno zgodnie z systemem zasad kapu, a niektóre szczególne potrawy były zakazane dla prostego ludu i kobiet. W 1819 roku król Kamehameha II zjadł posiłek razem z kobietami, kładąc kres tym zasadom; od tego czasu datują się uczty lūʻau. Merriam-Webster i Etymonline datują pierwsze znane użycie tego słowa w angielskim na 1853 rok, w znaczeniu hawajskiego przyjęcia lub uczty. Dziś słowo rozeszło się daleko poza wyspy.
Jedzone rękami
Na tradycyjnym luau jedzenie rozkładano na matach na podłodze, często ozdobionych liśćmi ti, a sztućców nie było: wszystko jedzono rękami. Główną atrakcją była często kālua puaʻa, cała świnia powoli pieczona w imu, podziemnym piecu. Niektórzy przypisują spopularyzowanie luau na kontynencie amerykańskim restauratorowi Donnowi Beachowi; w 1946 roku magazyn Life pokazał jedno z jego przyjęć w Encino w Kalifornii. Na Hawajach mówi się dziś o luau absolwenckich, weselnych, dziecięcych i urodzinowych.
Źródła: etymonline.com ↗ · merriam-webster.com ↗ · en.wikipedia.org ↗ · afar.com ↗
.jpg/330px-Duckbill_Platypus_(35659024604).jpg)
