Whence
Dziobak
Zwierzę

Dziobak: skąd to się wzięło?

Dziobak pochodzi ze wschodniej Australii, gdzie żyje w rzekach, strumieniach i jeziorach od Queenslandu po Tasmanię. Gdy pod koniec lat 90. XVIII wieku pierwsza skóra dotarła do Wielkiej Brytanii, futrzane zwierzę z kaczym dziobem wyglądało tak nieprawdopodobnie, że naukowcy podejrzewali mistyfikację.

Kaczy dziób na futrzanym ciele

Europejczycy po raz pierwszy zetknęli się z dziobakiem w 1798 roku, a John Hunter, drugi gubernator Nowej Południowej Walii, wysłał do Wielkiej Brytanii skórę i szkic. George Shaw, zastępca kustosza zbiorów przyrodniczych w British Museum, opublikował pierwszy opis w 1799 roku, w „The Naturalist's Miscellany”. Napisał, że nie sposób nie wątpić, czy zwierzę jest prawdziwe, i nożyczkami sprawdzał, czy dziób nie jest przyszyty. Nie znalazłszy szwów, uznał je za nowy rodzaj zwierzęcia.

Ssak, który znosi jaja

Dziobak okazał się jeszcze dziwniejszy. To stekowiec, ssak znoszący jaja: samica składa zwykle dwa małe jaja o skórzastej skorupce, a potem karmi młode mlekiem wydzielanym z pól gruczołowych na brzuchu, bez sutków. Samce mają na każdej kostce ostrą ostrogę połączoną z gruczołem jadowym; jad nie zabija człowieka, ale ból opisywano jako nie do zniesienia. Pod wodą dziobak zamyka oczy, uszy i nozdrza i odnajduje zdobycz dzięki czujnikom w dziobie.

Tylko we wschodniej Australii

Dziobaki żyją w słodkich wodach od nizinnych lasów deszczowych na dalekiej północy Queenslandu po chłodne wyżyny Tasmanii i Alp Australijskich. Dawniej żyły też we wzgórzach Adelaide i w paśmie Mount Lofty w Australii Południowej, ale dziś w tym stanie ich nie ma, poza populacją wprowadzoną na Wyspę Kangura w latach 20. XX wieku. Ludy aborygeńskie mają dla tego zwierzęcia wiele nazw, na przykład djanbang w języku bundjalung i maluŋgaŋ w ngunnawal.

Źródła: en.wikipedia.org ↗ · australian.museum ↗ · discovermagazine.com ↗

Więcej z kategorii: Zwierzęta

Więcej z kontynentu: Oceania