_(1).jpg/960px-Road_sign_no_entry_(Norway)_(1).jpg)
Kapitan Cook poznał słowo „taboo” na Tonga w 1777 roku, gdy zaproszeni przez niego na kolację tongijscy możni nie chcieli jeść, bo byli taboo, czyli objęci zakazem. Podobne słowa istnieją w całej Polinezji, np. hawajskie kapu.
📍 Genua, Włochy
„Jeans” wywodzi się od Genui (po francusku Gênes): angielscy kupcy nazywali mocny barchan z tego włoskiego portu „Gene fustian”, potem po prostu „jean”, i już w XVI wieku sprowadzali go masowo.
.jpg/330px-%D0%9A%D0%B0%D0%B4%D0%B6%D0%B8%D0%B0%D0%B4%D0%BE%2C_%D0%9A%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%8F_(Unsplash).jpg)
📍 Wybrzeże Suahili, Afryka Wschodnia
Safari to w suahili „podróż”, dowolna, nawet przejazd autobusem, a słowo pochodzi od arabskiego safar. Odkrywca Richard Burton wprowadził je do angielskiego pod koniec lat 50. XIX wieku.
📍 Tokio (Edo), Japonia
„Tycoon” to japońskie taikun, „wielki pan”, tytuł, którym w latach 50. XIX wieku cudzoziemcy określali japońskiego szoguna. Sekretarz Lincolna nazwał go w 1861 roku „the Tycoon”; znaczenie „magnat biznesu” pojawiło się po I wojnie światowej.
📍 Ziemia Arnhema, Australia
Aborygeni z północnej Australii, prawdopodobnie z Ziemi Arnhema, stworzyli ten instrument wieki przed przybyciem Europejczyków. Nazwa „didgeridoo” nie jest aborygeńska: to angielskie słowo dźwiękonaśladowcze, po raz pierwszy wydrukowane w 1908 roku.
📍 Nowa Gwinea
Trzcinę cukrową udomowiono najpierw na Nowej Gwinei. Austronezyjscy żeglarze rozprzestrzenili ją po Pacyfiku i na zachód aż do Indii, gdzie Nearchos, admirał Aleksandra, zachwycał się „trzcinami dającymi miód bez pszczół”.
📍 Honolulu, Hawaje
Rzemieślnicy z Madery, którzy przypłynęli na Hawaje w 1879 roku, przerobili w latach 80. XIX wieku swoją małą gitarkę machete na ukulele, a król Kalākaua uczynił z niego ulubiony instrument dworu. Hawajska nazwa znaczy mniej więcej „skacząca pchła”.