นกหงส์หยก (บัดจี้) มาจากที่ไหน?
นกหงส์หยกมาจากพื้นที่ตอนในของออสเตรเลีย นกหงส์หยกป่าเร่ร่อนไปทั่วดินแดนตอนในอันแห้งแล้งเป็นฝูง และทุกตัวในธรรมชาติมีสีเขียวกับเหลือง ส่วนนกเลี้ยงสีฟ้า ขาว และเหลืองที่รู้จักกันทั่วโลก เป็นสีที่เพาะพันธุ์ขึ้นในกรงเลี้ยงมาตั้งแต่ทศวรรษ 1850
นักเร่ร่อนแห่งดินแดนตอนในที่แห้งแล้ง
นกหงส์หยกอาศัยอยู่ตามธรรมชาติทั่วพื้นที่ที่แห้งแล้งกว่าของออสเตรเลีย ทั้งในพุ่มไม้ ป่าโปร่ง และทุ่งหญ้า แต่ไม่พบในแทสเมเนีย สุดตะวันตกเฉียงใต้ และชายฝั่งตะวันออกส่วนใหญ่ มันกินเมล็ดหญ้าเป็นหลักและไม่ค่อยอยู่ห่างแหล่งน้ำ ฝูงของมันจึงย้ายที่ไปเรื่อย ๆ ตามสภาพที่เปลี่ยนไป มันผสมพันธุ์เมื่อฝนทำให้มีเมล็ดหญ้าอุดมสมบูรณ์ และหลังฤดูที่ดี ฝูงหนึ่งอาจมีนกหลายหมื่นตัวได้เป็นครั้งคราว
จากออสเตรเลียสู่โลก
จอร์จ ชอว์ บรรยายนกหงส์หยกเป็นครั้งแรกในปี 1805 และจอห์น กูลด์ ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ให้ว่า Melopsittacus undulatus ในปี 1840 แปลคร่าว ๆ ว่า “นกแก้วเสียงไพเราะลายคลื่น” นกหงส์หยกถูกเพาะพันธุ์ในกรงเลี้ยงมาตั้งแต่ทศวรรษ 1850 และนับแต่นั้นผู้เพาะพันธุ์ได้ทำให้การกลายพันธุ์ของสีหลักอย่างน้อย 32 แบบคงตัว นกเลี้ยงแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มพื้นเหลือง (เขียว เขียวเทา และเหลือง) และกลุ่มพื้นขาว (ฟ้า เทา และขาว) นกหงส์หยกที่เรียกว่าพันธุ์อังกฤษหรือพันธุ์ประกวดตัวใหญ่ราวสองเท่าของนกป่า
ทำไมคนถึงทายว่าอเมริกาใต้
ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน นกหงส์หยกมักถูกเรียกแค่ว่า parakeet ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกนกแก้วตัวเล็กหางยาวหลายชนิด และบางชนิดที่นิยมเลี้ยงอย่างนกคอนัวร์ก็มาจากอเมริกาใต้จริง ๆ แต่นกหงส์หยกไม่ใช่หนึ่งในนั้น มันเป็นชนิดเดียวในสกุลของมัน การศึกษาดีเอ็นเอจัดให้มันใกล้ชิดที่สุดกับนกโนรีและนกแก้วกินมะเดื่อ และชื่อภาษาอังกฤษของมันอาจมาจากคำ gidjirrigaa ในภาษากามิลาราย (Gamilaraay) ภาษาหนึ่งของชาวอะบอริจินในออสเตรเลีย
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Budgerigar ↗ · australian.museum ↗ · en.wikipedia.org › Parakeet ↗
