เต่ายักษ์กาลาปากอส มาจากที่ไหน?
เต่ายักษ์กาลาปากอสมาจากหมู่เกาะกาลาปากอสของเอกวาดอร์ ซึ่งได้ชื่อตามพวกมัน พวกมันเป็นเต่าบกที่ใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ ตัวที่หนักที่สุดหนักกว่า 400 กิโลกรัม และในปี 1835 ความแตกต่างระหว่างเกาะต่อเกาะของพวกมันก็ทำให้ชาร์ลส์ ดาร์วินเริ่มขบคิด
หมู่เกาะที่ตั้งชื่อตามเต่า
โตมัส เด เบร์ลังกา ชาวสเปนผู้ค้นพบหมู่เกาะนี้ เขียนไว้ในปี 1535 ถึง “เต่าตัวใหญ่จนแต่ละตัวแบกคนไว้บนหลังได้” บนแผนที่ราวปี 1570 หมู่เกาะนี้ปรากฏในชื่อ “Insulae de los Galopegos” หรือหมู่เกาะแห่งเต่า มาจากคำภาษาสเปน galápago บรรพบุรุษของเต่าเหล่านี้มาจากแผ่นดินใหญ่อเมริกาใต้ ญาติใกล้ชิดที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่คือเต่าชาโกซึ่งตัวเล็กกว่ามาก พวกมันน่าจะลอยไปถึงที่นั่นตามกระแสน้ำในมหาสมุทร เพราะลอยน้ำได้และอยู่ได้หลายเดือนโดยไม่ต้องกินอาหารหรือดื่มน้ำจืด
กระดองโดม กระดองอานม้า และดาร์วิน
บนเกาะที่ชื้นและมีพืชเตี้ยมากมาย เต่าจะตัวใหญ่กว่า กระดองทรงโดม และคอสั้น บนเกาะที่แห้งแล้ง พวกมันตัวเล็กกว่า มีกระดองทรงอานม้าที่ช่วยให้ยืดคอยาว ๆ ขึ้นไปกินแผ่นกระบองเพชรได้ ดาร์วินอยู่บนหมู่เกาะห้าสัปดาห์ในปี 1835 และรองผู้ว่าการ คุณลอว์สัน บอกเขาว่าเขาสามารถบอกได้ว่าเต่าตัวไหนมาจากเกาะใด ภายหลังดาร์วินยอมรับว่าในตอนแรกเขาใส่ใจเรื่องนี้น้อยเกินไป และเขาได้ปะปนตัวอย่างที่เก็บจากสองเกาะเข้าด้วยกันไปบางส่วนแล้ว
ยักษ์ใหญ่ในภาวะอันตราย
เต่าอยู่รอดได้นานโดยไม่มีอาหารหรือน้ำ โจรสลัด นักล่าวาฬ และนักล่าแมวน้ำขนจึงวางซ้อนพวกมันทั้งเป็นไว้ในท้องเรือเป็นเนื้อสด และน้ำมันของพวกมันก็ใช้จุดตะเกียงในกีโต เมื่อรวมกับหนู แพะ และหมูที่มนุษย์นำเข้ามา จำนวนเต่าก็ลดลงจากกว่า 250,000 ตัวในศตวรรษที่ 16 เหลือราว 15,000 ตัวในทศวรรษ 1970 ตั้งแต่นั้นโครงการเพาะพันธุ์ที่สถานีวิจัยชาร์ลส์ ดาร์วิน ได้ฟื้นฟูประชากรหลายกลุ่ม แต่โลนซัมจอร์จ เต่าตัวสุดท้ายเท่าที่รู้จักจากเกาะพินตา ก็ตายไปในปี 2012
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · galapagos.org ↗