อาหาร

เพสโต มาจากที่ไหน?

เพสโตมาจากเจนัว เมืองท่าของแคว้นลิกูเรียทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลี ซอสเบซิลสีเขียวนี้ถูกจดบันทึกครั้งแรกในกลางศตวรรษที่ 19 และวิธีทำแบบดั้งเดิมจนทุกวันนี้ก็ยังคือการตำด้วยมือในครกหินอ่อน

ตำ ไม่ใช่ปั่น

ชื่อนี้เป็นรูป past participle ของคำกริยาภาษาถิ่นเจนัว pestâ ที่แปลว่า “ตำ” หรือ “บด” และรากศัพท์ละตินเดียวกันนี้ก็ให้คำว่า pestle (สาก) แก่ภาษาอังกฤษ วิธีดั้งเดิมใช้ครกหินอ่อนกับสากไม้ ตำกระเทียมกับถั่วสนก่อน แล้วบดใบเบซิลกับเกลือเม็ดหยาบเป็นวงกลมจนเนียนเป็นครีม จากนั้นจึงใส่ชีสขูด ซึ่งเป็นพาร์มีซานผสมเปโกรีโนจากนมแกะ และสุดท้ายค่อย ๆ รินน้ำมันมะกอกลงไปเป็นสายเล็ก ๆ

เบซิลมาถึงในศตวรรษที่ 19

ซอสที่ทำด้วยการตำมีมานานแล้ว บทกวีละตินโบราณบทหนึ่งบรรยายถึง moretum ซึ่งเป็นซอสข้นจากกระเทียม เกลือ ชีส สมุนไพร น้ำมัน และน้ำส้มสายชู และในยุคกลาง ครัวของเจนัวก็ทำ agliata ซึ่งเป็นกระเทียมตำกับวอลนัต แต่เบซิลเพิ่งมีหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรตั้งแต่ทศวรรษ 1850 ตำราอาหารเจนัวปี 1852 ของเอมานูเอเล รอสซี มีสูตรที่เขียนไว้เก่าแก่ที่สุด ส่วนตำราปี 1863 ของโจวันนี บัตติสตา รัตโต ตำกระเทียม เบซิล ชีส และถั่วสนกับเนยเล็กน้อย แล้วเติมน้ำมันให้เหลวลงเพื่อคลุกกับลาซานญาและพาสต้าทรอฟี

เบซิลของเจนัวเอง

การปลูกเบซิลกลายเป็นของขึ้นชื่อของสวนผักในเจนัวในศตวรรษที่ 19 ทั้งในหุบเขาบีซาญโญและบนเนินเขาของปรา และไม่นานก็แพร่ไปตามชายฝั่งลิกูเรีย ต่อมาโรงเรือนทำให้มีเบซิลสดได้ตลอดปี ซึ่งช่วยให้เพสโตกลายเป็นอาหารประจำวัน ตั้งแต่ปี 2005 บาซิลีโก เจโนเวเซ (Basilico Genovese) เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการคุ้มครองแหล่งกำเนิด และได้รับการยกย่องเพราะไม่มีกลิ่นมินต์เจือเลยแม้แต่น้อย เพสโตเริ่มเป็นที่นิยมในอเมริกาเหนือในทศวรรษ 1980 และ 1990

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · it.wikipedia.org › Pesto alla genovese ↗ · basilicogenovese.it ↗ · pestochampionship.it ↗ · it.wikipedia.org › Basilico Genovese ↗