บันโดเนียน มาจากที่ไหน?
บันโดเนียนมาจากเยอรมนี ไฮน์ริช บันด์ พ่อค้าเครื่องดนตรีในเครเฟ็ลท์ พัฒนามันขึ้นในกลางศตวรรษที่ 19 จากคอนเซอร์ตินาแบบเยอรมันที่สร้างขึ้นครั้งแรกในเคมนิทซ์ ต่อมาผู้อพยพและกะลาสีนำมันไปยังลุ่มน้ำรีโอเดลาปลาตา ที่ซึ่งมันกลายเป็นเสียงของแทงโก
จากเคมนิทซ์สู่เครเฟ็ลท์
ราวปี 1834 คาร์ล ฟรีดริช อูลิช ช่างทำเครื่องดนตรีในเคมนิทซ์ เริ่มสร้างคอนเซอร์ตินาที่เล่นด้วยปุ่ม เครื่องเหล่านี้มีโน้ตไม่มาก และไฮน์ริช บันด์ นักดนตรี ครู และนักแต่งเพลงที่รับช่วงร้านเครื่องดนตรีของพ่อในเครเฟ็ลท์ เห็นว่ามันจำกัดเกินไป เขาขยายแป้นให้มีโน้ต 64 เสียงก่อน แล้วเป็น 88 และต่อมาเป็น 100 เขาเรียกเครื่องดนตรีของเขาว่า Bandonion ซึ่งน่าจะตั้งตามแบบชื่อแอคคอร์เดียนที่กำลังขายดี
สร้างทางตะวันออก ขายที่เครเฟ็ลท์
บันด์ไม่เคยสร้างเครื่องดนตรีเอง ยานีเนอ ครือเกอร์ นักดนตรีวิทยา สืบพบว่าผู้สร้างให้เขาคือโรงช่างของคริสเตียน ไรเคิล ในเมืองวัลท์ไฮม์ ทางตะวันออกของเยอรมนี และพบว่าแบบของบันด์ใช้ปุ่มหกแถว ขณะที่ช่างทำคอนเซอร์ตินาทางตะวันออกยังใช้แค่สามแถว บันด์ขายเครื่องดนตรีเฉพาะที่ร้านของเขาในเครเฟ็ลท์เท่านั้น ราว 40 ปีต่อมา กิจการของครอบครัวก็ปิดลง และพี่น้องอาร์โนลด์ ซึ่งมาจากทางตะวันออกเช่นกัน ก็ขึ้นมานำวงการโดยยังคงใช้แบบของบันด์ ภายในปี 1910 เยอรมนีผลิตบันโดเนียนให้อาร์เจนตินาและอุรุกวัย และในปี 1930 ปีเดียว มีบันโดเนียน 25,000 เครื่องถูกส่งไปอาร์เจนตินา
ทำไมคนถึงทายว่าอาร์เจนตินา
ไม่มีเอกสารใดบอกได้แน่ชัดว่าบันโดเนียนไปถึงลุ่มน้ำรีโอเดลาปลาตาได้อย่างไร เชื่อกันว่าผู้อพยพและกะลาสีนำมันไปราวปี 1870 และมีเรื่องเล่าหนึ่งว่าผู้อพยพคนหนึ่งเล่นมันระหว่างการเดินทางทางเรือในปี 1862 แทงโกรับเอามันมาใช้ และนักดนตรีอย่างอานีบัล ตรอยโล และแอสตอร์ ปิอัซโซลลา ทำให้มันโด่งดัง ถึงอย่างนั้น ตลอดศตวรรษที่ 20 เกือบทั้งหมด บันโดเนียนก็ยังผลิตในเยอรมนี ไม่ใช่อาร์เจนตินา เมื่อเครื่องเยอรมันรุ่นเก่าหายากและแพงขึ้น ช่างชาวอาร์เจนตินาก็เริ่มสร้างเอง หนึ่งในนั้นคือทีมจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติลานุสในปี 2014
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · de.wikipedia.org ↗ · welt.de ↗ · bbc.com ↗
.jpg/330px-11_(Unsplash).jpg)
