Whence
เปียโน
ดนตรีและการเต้น

เปียโน มาจากที่ไหน?

เปียโนมาจากฟลอเรนซ์ อิตาลี บาร์โตโลเมโอ คริสโตโฟรี ผู้ดูแลเครื่องดนตรีของราชสำนักเมดิชี สร้างเปียโนเครื่องแรกเสร็จภายในปี 1700 มันเป็นเครื่องคีย์บอร์ดคล้ายฮาร์ปซิคอร์ด แต่มีค้อนตีสาย ทำให้ผู้เล่นเล่นเบาหรือดังได้เพียงแค่เปลี่ยนน้ำหนักนิ้ว

ช่างเครื่องดนตรีของตระกูลเมดิชี

คริสโตโฟรีเกิดที่ปาโดวาในปี 1655 ในปี 1688 เจ้าชายใหญ่แฟร์ดีนันโด เด เมดิชี ผู้รักและอุปถัมภ์ดนตรี ซึ่งเป็นโอรสและรัชทายาทของแกรนด์ดยุกโคซิโมที่ 3 ว่าจ้างเขาให้ดูแลฮาร์ปซิคอร์ดของพระองค์ และต่อมาก็ดูแลคอลเลกชันเครื่องดนตรีทั้งหมดของราชสำนัก คริสโตโฟรีย้ายมาฟลอเรนซ์ในเดือนพฤษภาคมปีนั้น ได้รับบ้านและอุปกรณ์สำหรับโรงช่าง และทำหน้าที่ตั้งเสียง ซ่อม และขนย้ายเครื่องดนตรี ก่อนเปียโน เขายังประดิษฐ์เครื่องคีย์บอร์ดอื่น ๆ ด้วย หนึ่งในนั้นคือสปิเนตโตเน สปิเนตขนาดใหญ่ที่อาจทำขึ้นสำหรับหลุมวงออร์เคสตราอันคับแคบในโรงละคร

เครื่องดนตรีที่เล่นได้ทั้งเบาและดัง

บัญชีทรัพย์สินของตระกูลเมดิชีปี 1700 ระบุ “arpicembalo” เครื่องใหม่ของคริสโตโฟรี ที่ “che fa' il piano, e il forte” คือเล่นได้ทั้งเบาและดัง และนักดนตรีในราชสำนักคนหนึ่งบันทึกว่ามันเพิ่งสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกในปีนั้น ปิ๊กขนนกของฮาร์ปซิคอร์ดไม่อาจตอบสนองต่อแรงกดคีย์ได้ ค้อนของคริสโตโฟรีตีสาย แล้วด้วยกลไกเอสเคปเมนต์ที่เขาคิดขึ้น ค้อนจะดีดกลับทันทีเพื่อให้สายสั่นก้องต่อไป ในปี 1711 สชีปีโอเน มัฟเฟย์ นักเขียน ยกย่อง “gravicembalo col piano, e forte” นี้ เปียโนของคริสโตโฟรีเหลือรอดมาสามเครื่อง ทั้งหมดสร้างในทศวรรษ 1720

ทำไมคนถึงทายว่าออสเตรียหรือเยอรมนี

บทความของมัฟเฟย์ พร้อมแผนภาพกลไก ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาเยอรมันในปี 1725 และกอทฟรีด ซิลเบอร์มันน์ ช่างสร้างออร์แกน น่าจะได้อ่าน เขาเริ่มสร้างเปียโนตามแบบของคริสโตโฟรีในทศวรรษ 1730 โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค วิจารณ์เปียโนเหล่านี้ก่อน แต่ต่อมากลับขายมันในฐานะตัวแทนของซิลเบอร์มันน์ ต่อมาช่างในออสเตรียและเยอรมนีตอนใต้ได้สร้างเปียโนที่โมซาร์ทใช้แต่งคอนแชร์โตและโซนาตา และในฝรั่งเศสปลายศตวรรษที่ 18 ผู้คนเชื่อกันว่าซิลเบอร์มันน์เป็นผู้ประดิษฐ์เปียโน

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Bartolomeo Cristofori ↗ · en.wikipedia.org › Piano ↗ · metmuseum.org › hd cris.htm ↗ · metmuseum.org › 501788 ↗

ดนตรีและการเต้นรำอื่นๆ

อูคูเลเล
ดนตรีและการเต้น

อูคูเลเล

📍 โฮโนลูลู ฮาวาย

ช่างฝีมือชาวมาเดราที่ล่องเรือมาฮาวายในปี 1879 ดัดแปลงกีตาร์มาเชตีตัวเล็กของพวกเขาให้กลายเป็นอูคูเลเลในทศวรรษ 1880 และพระเจ้าคาลาคาอัวทรงทำให้มันเป็นเครื่องดนตรีโปรดของราชสำนัก ชื่อในภาษาฮาวายแปลคร่าว ๆ ว่า “หมัดกระโดด”

วอลทซ์ (การเต้นรำ)
ดนตรีและการเต้น

วอลทซ์ (การเต้นรำ)

📍 แถบเทือกเขาแอลป์ของบาวาเรียและออสเตรีย

วอลทซ์เริ่มในศตวรรษที่ 18 เป็นการเต้นรำชนบทแถบแอลป์ ที่ชาวนาในบาวาเรีย ทีโรล และสติเรียหมุนตัวกัน ชื่อมาจากคำเยอรมัน walzen แปลว่า หมุน ห้องบอลรูมของเวียนนาทำให้มันโด่งดัง แม้นักวิจารณ์จะว่าท่ากอดแนบชิดของมันไม่เหมาะสมอยู่นาน

วงกลองไทโกะ (คุมิไดโกะ)
ดนตรีและการเต้น

วงกลองไทโกะ (คุมิไดโกะ)

📍 ซูวะ นากาโนะ ญี่ปุ่น

กลองไทโกะมีมาหลายร้อยปี แต่วงไทโกะเสียงกระหึ่มเกิดในปี 1951 ที่นากาโนะ ญี่ปุ่น เมื่อไดฮาจิ โองุจิ อดีตมือกลองแจ๊ส เรียบเรียงโน้ตกลองเก่าใหม่ให้ทีมที่ตีกลองหลายขนาด จากนั้นเขาก็นำการเผยแพร่มันไปทั่วญี่ปุ่นและสหรัฐฯ

เรื่องอื่นๆ จากยุโรป

ปาเอยา
อาหาร

ปาเอยา

📍 บาเลนเซีย (ลากูนอัลบูเฟรา) สเปน

ปาเอยาตั้งชื่อตามกระทะของมัน ในภาษาบาเลนเซีย paella แปลง่าย ๆ ว่า “กระทะทอด” อาหารจานนี้เติบโตขึ้นในหมู่ชาวนาปลูกข้าวรอบลากูนอัลบูเฟราใกล้บาเลนเซีย และสูตรดั้งเดิมใช้เนื้อกระต่าย ไก่ และถั่ว แทนที่จะเป็นอาหารทะเล

หมุดสะท้อนแสง (แคตส์อาย)
สิ่งประดิษฐ์

หมุดสะท้อนแสง (แคตส์อาย)

📍 แฮลิแฟกซ์ อังกฤษ

แคตส์อายคิดค้นโดยเพอร์ซี ชอว์ แห่งเมืองแฮลิแฟกซ์ อังกฤษ ซึ่งจดสิทธิบัตรในปี 1934 และตั้งชื่อตามดวงตาแมวที่สะท้อนแสง การดับไฟในช่วงสงครามแสดงให้เห็นคุณค่าของมัน และช่วยให้มันแพร่หลายบนถนนทั่วอังกฤษ

เกรตเดน (สายพันธุ์สุนัข)
สัตว์

เกรตเดน (สายพันธุ์สุนัข)

📍 เยอรมนี

แม้จะชื่อแบบนี้ แต่เกรตเดนเป็นสุนัขสายพันธุ์เยอรมันที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเดนมาร์กเท่าที่รู้ ชาวเยอรมันเรียกมันว่า Deutsche Dogge ส่วนคำว่า Dane มาจากชื่อภาษาฝรั่งเศสของมัน grand danois