ดิดเจอรีดู มาจากที่ไหน?
ดิดเจอรีดูมาจากทางตอนเหนือของออสเตรเลีย น่าจะเป็นอาร์นเฮมแลนด์ ชาวอะบอริจินที่นั่นพัฒนาแตรไม้ยาวนี้ขึ้นหลายศตวรรษก่อนชาวยุโรปจะมาถึง และเสียงหึ่งทุ้มต่ำไม่ขาดสายของมันก็ดังก้องไปทั่วโลกในทุกวันนี้
ปลวกเจาะให้กลวง
ดิดเจอรีดูแบบดั้งเดิมเริ่มจากลำต้นหรือกิ่งยูคาลิปตัสที่ปลวกกินจนกลวง ช่างทำจะมองหาต้นไม้ที่มีปลวก แล้วเคาะเนื้อไม้ฟังว่าโพรงจะก้องกังวานดีหรือไม่ จากนั้นจึงโค่นต้นไม้ ล้างโพรงให้สะอาด ลอกเปลือก และมักติดปากเป่าที่ทำจากขี้ผึ้งไว้ที่ปลายด้านแคบ เครื่องดนตรีส่วนใหญ่ยาวราว 1.2 เมตร ยิ่งท่อยาว เสียงก็ยิ่งต่ำ ผู้เล่นรักษาเสียงหึ่งให้ต่อเนื่องด้วยการหายใจแบบวนรอบ
มันเก่าแก่แค่ไหน
ไม่มีใครรู้อายุที่แน่ชัดของมัน ภาพเขียนบนหินที่กิงกาวาร์เดลีร์มเมง (Ginga Wardelirrhmeng) ที่ขอบด้านเหนือของที่ราบสูงอาร์นเฮมแลนด์ แสดงภาพผู้เป่าดิดเจอรีดูกับนักร้องชายสองคน และภาพเขียนบนหินที่เป็นรูปผู้เป่าก็มีการระบุอายุไว้ราว 1,000 ถึง 1,500 ปีก่อน ก่อนการติดต่อกับชาวยุโรป เครื่องดนตรีนี้แทบจะเล่นกันเฉพาะทางเหนือสุดของออสเตรเลีย บันทึกยุคแรก ๆ ของชาวยุโรปชิ้นหนึ่งคือภาพวาดชายคนหนึ่งเป่ามันที่อ่าวแรฟเฟิลส์ ทางตะวันออกของดาร์วิน ในหนังสือปี 1835 ของที. บี. วิลสัน
ชื่อที่ภาษาอังกฤษตั้งขึ้น
didgeridoo ไม่ใช่คำของชาวอะบอริจิน เชื่อกันว่ามันเลียนเสียงของเครื่องดนตรีในภาษาอังกฤษ ในปี 1908 หนังสือพิมพ์ Hamilton Spectator ในรัฐวิกตอเรีย กล่าวถึง “did-gery-do (ไม้ไผ่กลวง)” และในปี 1919 Smith's Weekly เขียนว่า “didjerry” ส่งเสียง “didjerry, didjerry, didjerry ไปเรื่อย ๆ ไม่รู้จบ” อลิซ มอยล์ นักดนตรีวิทยา พบว่าเครื่องดนตรีนี้มีชื่อเรียกเกือบเท่าจำนวนกลุ่มภาษาที่เล่นมัน ในจำนวนนั้นมี yidaki ในอาร์นเฮมแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ และ mako ในอาร์นเฮมแลนด์ตะวันตก
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · theconversation.com ↗
.jpg/330px-%E3%83%AF%E3%82%A4%E3%83%B3_(%E3%82%A6%E3%82%A9%E3%83%B3%E3%83%90%E3%83%83%E3%83%88).jpg)