เชเกเร (เครื่องเขย่าน้ำเต้าติดลูกปัด) มาจากที่ไหน?
เชเกเรมาจากดินแดนโยรูบา บ้านเกิดของชาวโยรูบาทางตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรียและเบนินที่อยู่ติดกัน มันคือน้ำเต้าแห้งที่หุ้มด้วยตาข่ายลูกปัดหรือเปลือกหอยเบี้ย และได้ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปเป็นเสียงหนึ่งของดนตรีคิวบาและบราซิล
เครื่องเขย่าของชาวโยรูบา
ชื่อนี้เป็นภาษาโยรูบา ṣẹ̀kẹ̀rẹ̀ ในปี 1852 ซามูเอล อาจายี โครว์เธอร์ นักปราชญ์ชาวโยรูบา ตีพิมพ์ A Vocabulary of the Yoruba Language ซึ่งก็ระบุ sekere ไว้แล้วว่าเป็น “น้ำเต้าที่หุ้มด้วยเปลือกหอยเบี้ยถักเป็นตาข่าย ใช้เป็นกลอง” ทุกวันนี้เครื่องดนตรีนี้พบได้ทั่วไปทั่วแอฟริกาตะวันตก ในกานาเรียกว่า axatse และพิพิธภัณฑ์เพนน์ในฟิลาเดลเฟียมีเชเกเรของกานาที่ทำจากน้ำเต้าทรงคอขวด ตาข่ายเชือกของมันติดเปลือกหอยสี่แถว
น้ำเต้า ตาข่าย และลูกปัด
เชเกเรเริ่มต้นจากผลน้ำเต้าของไม้เลื้อยที่ทอดยาวไปตามพื้น และรูปทรงของน้ำเต้าเป็นตัวกำหนดเสียงของมัน น้ำเต้าจะถูกตากแห้งหลายเดือน แล้วคว้านเนื้อและเมล็ดออก ขัดเปลือกให้สะอาด ก่อนจะร้อยลูกปัดและลงสี ผู้เล่นเขย่ามันหรือตีมันกับฝ่ามือ เมื่อบิดข้อมือ น้ำเต้าจะหมุนขณะที่ลูกปัดอยู่กับที่ และแรงเสียดทานก็ทำให้เกิดเสียงที่ต่างจากการเขย่าธรรมดาโดยสิ้นเชิง
ทำไมคนถึงทายว่าคิวบาหรือบราซิล
หลายคนได้ยินเสียงเชเกเรครั้งแรกในดนตรีละติน ในคิวบา เชเกเร (chekeré) หรืออีกชื่อว่าอักเว (aggué) เป็นน้ำเต้าใบใหญ่ยาวราว 50 เซนติเมตร ที่เกือบทั้งใบถูกหุ้มด้วยตาข่ายเชือกร้อยลูกปัดหลากสี และใช้เล่นกันแพร่หลายในดนตรีแอฟโฟร-คิวบา วงน้ำเต้าของคิวบาถือกำเนิดจากกาบิลโด (cabildo) สมาคมของชาวแอฟริกันที่ถูกจับเป็นทาสมายังเกาะนี้ ในบราซิล เครื่องเขย่าแบบเดียวกันเรียกว่าเชเกเร (xequerê) เป็นน้ำเต้าที่หุ้มด้วยตาข่ายลูกปัดหรือลูกพลาสติกเม็ดเล็ก
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Shekere ↗ · archive.org ↗ · collections.penn.museum ↗ · en.wikipedia.org › Abwe ↗
