เจอเรเนียม (พีลาร์โกเนียม) มาจากที่ไหน?
เจอเรเนียม (พีลาร์โกเนียม) มาจากแหลมเคปของแอฟริกาใต้ ในทางพฤกษศาสตร์ มันคือพีลาร์โกเนียม ลูกผสมของไม้พุ่มป่าสองชนิดจากเวสเทิร์นเคปและอีสเทิร์นเคป และปัจจุบันเป็น “เจอเรเนียม” ที่พบบ่อยที่สุดซึ่งขายเป็นไม้กระถางสำหรับขอบหน้าต่างและระเบียง
จากเคปสู่ไลเดน
พีลาร์โกเนียมเป็นสกุลพืชขนาดใหญ่ และราวร้อยละ 90 ของชนิดในสกุลนี้ขึ้นในแอฟริกาตอนใต้ ชนิดแรกที่รู้ว่าถูกนำมาปลูก คือ Pelargonium triste น่าจะถูกนำไปยังสวนพฤกษศาสตร์ในไลเดนก่อนปี 1600 โดยเรือที่แวะจอดที่แหลมกู๊ดโฮป ในปี 1631 จอห์น เทรเดสแคนต์ผู้พ่อ นักจัดสวนชาวอังกฤษ ซื้อเมล็ดในปารีสและนำเข้าไปยังอังกฤษ พอถึงปี 1724 ก็มีอีกหลายชนิดเดินทางถึงยุโรป รวมถึงพ่อแม่ทั้งสองของเจอเรเนียมแบบที่ปลูกในสวนด้วย
พ่อแม่จากป่าสองชนิด
Pelargonium zonale ซึ่งให้แถบสีเข้มบนใบแก่ลูกผสม ถูกเก็บตัวอย่างในเวสเทิร์นเคปเมื่อปี 1689 และได้รับการบรรยายโดยยาน คอมเมลิน นักพฤกษศาสตร์ชาวดัตช์ ส่วน Pelargonium inquinans ไม้พุ่มของอีสเทิร์นเคปและตอนใต้ของควาซูลู-นาตาล ถูกปลูกช่วงต้นศตวรรษที่ 18 โดยเฮนรี คอมป์ตัน บิชอปแห่งลอนดอน และให้สีแดงสดแก่ลูกผสม นักจัดสวนผสมข้ามและคัดเลือกทั้งสองชนิดนี้มานานกว่าหนึ่งศตวรรษ และลิเบอร์ตี ไฮด์ เบลีย์ นักพฤกษศาสตร์ชาวอเมริกัน ตั้งชื่อผลลัพธ์ว่า Pelargonium × hortorum ซึ่งแปลว่า “แห่งสวน”
ทำไมคนถึงทายว่าเมดิเตอร์เรเนียน
“เจอเรเนียม” สีแดงบนระเบียงที่แดดจ้าดูเหมือนพืชของยุโรปตอนใต้ และชื่อก็ชี้ไปที่ยุโรปด้วย ลินเนียสจัดพืชจากเคปไว้รวมกับเจอเรเนียมแท้ ซึ่งตั้งชื่อตามนกกระเรียน และส่วนใหญ่เป็นพืชเขตอบอุ่นที่ส่วนเหนือดินเหี่ยวเฉาไปในฤดูหนาว ในปี 1789 ชาร์ล หลุยส์ เลริติเย เดอ บรูแตล แยกพวกมันออกมาเป็นสกุลของตัวเอง คือ Pelargonium จากคำกรีกที่แปลว่า “นกกระสา” เพราะฝักเมล็ดดูเหมือนปากนกกระสา นักจัดสวนยังคงเรียกพวกมันว่าเจอเรเนียม แต่พีลาร์โกเนียมทนได้แค่น้ำค้างแข็งเบา ๆ
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Pelargonium × hortorum ↗ · en.wikipedia.org › Pelargonium ↗ · pza.sanbi.org ↗ · ars.usda.gov ↗
