พืช

กระบองเพชรซากัวโร มาจากที่ไหน?

กระบองเพชรซากัวโรมาจากทะเลทรายโซโนรันทางตอนใต้ของรัฐแอริโซนาและเม็กซิโกตะวันตกเฉียงเหนือ และไม่ขึ้นเองตามธรรมชาติที่ใดอื่น กระบองเพชรยักษ์หลายแขนนี้ ฉากหลังคลาสสิกของหนังคาวบอย สูงได้กว่า 12 เมตรและมีอายุได้กว่า 150 ปี

กระบองเพชรที่ไม่ถูกกับน้ำค้างแข็ง

ซากัวโรเป็นพืชถิ่นเดียวของทะเลทรายโซโนรัน ขึ้นส่วนใหญ่ทางตะวันตกของรัฐโซโนราในเม็กซิโกและในรัฐแอริโซนา โดยในแคลิฟอร์เนียตะวันออกเฉียงใต้พบต้นในธรรมชาติเพียงราว 30 ต้น มันขึ้นตั้งแต่ระดับน้ำทะเลถึงความสูงราว 1,400 เมตร และความหนาวเป็นตัวกำหนดขอบเขตของมัน น้ำค้างแข็งที่ยาวนานจะฆ่ามัน มันจึงไม่มีในทะเลทรายที่สูงทางตอนเหนือของแอริโซนา และในนิวเม็กซิโก เท็กซัส และเนวาดา ขอบด้านเหนือของมันคือเทือกเขาฮัวลาไพในแอริโซนา ทำให้มันเป็นกระบองเพชรทรงเสาที่ขึ้นเหนือสุดในทวีปอเมริกา

เริ่มต้นชีวิตอย่างเชื่องช้า

ซากัวโรเริ่มต้นชีวิตใต้ร่มเงาของ “ต้นไม้พี่เลี้ยง” ซึ่งส่วนใหญ่เป็นต้นปาโลเบร์เด ต้นไอรอนวูด หรือต้นเมสกีต ในแปดปีแรกมันสูงขึ้นเพียง 2.5 ถึง 4 ซม. และเริ่มออกดอกเมื่ออายุราว 35 ปี ในอุทยานแห่งชาติซากัวโรใกล้ทูซอน แขนมักงอกออกมาเมื่ออายุ 50 ถึง 70 ปี และในที่ที่แห้งแล้งกว่าอาจใช้เวลาถึง 100 ปี ซากัวโรนับว่าโตเต็มวัยเมื่ออายุราว 125 ปี อายุขัยเฉลี่ยน่าจะอยู่ที่ 150 ถึง 175 ปี และนักชีววิทยาคิดว่าบางต้นมีอายุกว่า 200 ปี

ดอก ผล และซี่โครง

ดอกสีขาวเนื้อคล้ายขี้ผึ้งของมัน ซึ่งเป็นดอกไม้ป่าประจำรัฐแอริโซนา บานหลังพระอาทิตย์ตกระหว่างเดือนเมษายนถึงมิถุนายน และหุบในบ่ายวันถัดไป ค้างคาว นกเขา และผึ้งเป็นผู้ผสมเกสร ผลสีแดงสุกในเดือนมิถุนายน แต่ละผลมีเมล็ดราว 2,000 เมล็ด ชาวโทโฮโนโอโอดัมและชาวพีมานำเนื้อผลหวาน ๆ มาทำน้ำเชื่อม โดยสอยผลลงมาด้วยไม้ยาวที่ทำจากซี่โครงซากัวโร ซึ่งเป็นแท่งไม้ภายในลำต้น และยังใช้เป็นวัสดุก่อสร้างในทะเลทรายที่ขาดแคลนไม้

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · nps.gov ↗