Karaoke (คำภาษาอังกฤษ) มาจากที่ไหน?
คำภาษาอังกฤษ “karaoke” มาจากญี่ปุ่น เป็นภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่า “วงออร์เคสตราว่างเปล่า” หมายถึงการร้องเพลงตามดนตรีที่บันทึกไว้แทนวงดนตรีสด และคำนี้เดินทางไปทั่วโลกพร้อมกับเครื่องร้องตามที่บาร์ในญี่ปุ่นนำมาใช้ในทศวรรษ 1970
“วงออร์เคสตราว่างเปล่า”
Karaoke ประกอบจากคำภาษาญี่ปุ่นสองคำ kara แปลว่า “ว่างเปล่า” และ oke ย่อมาจาก ōkesutora ซึ่งเป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่มาจากคำอังกฤษ orchestra ดังนั้นเมื่อคำนี้กลับมาสู่ภาษาอังกฤษ ก็มีชิ้นส่วนของภาษาอังกฤษอยู่ข้างในแล้ว ในญี่ปุ่น คำนี้เดิมเป็นศัพท์ของวงการกระจายเสียง หมายถึงดนตรีประกอบสำเร็จรูปราคาถูกบนแผ่นเสียงหรือเทป ที่ใช้แทนนักดนตรีที่เล่นสด พจนานุกรมภาษาอังกฤษระบุว่าคำนี้เข้าสู่ภาษาอังกฤษในช่วงปลายทศวรรษ 1970
จากบาร์ในโกเบสู่โลก
ไดสุเกะ อิโนอุเอะ เล่นดนตรีในวงตามบาร์และคลับในโกเบ เมื่อลูกค้าคนหนึ่งขอให้เขาไปเล่นดนตรีให้ในทริปที่เขาไปด้วยไม่ได้ เขาจึงส่งเทปบันทึกการเล่นของตัวเองไปแทน ตั้งแต่ปี 1971 เขาให้บาร์เช่าเครื่องหยอดเหรียญที่ทำจากเครื่องเสียงรถยนต์ กล่องหยอดเหรียญ และเครื่องขยายเสียงเล็ก ๆ ซึ่งได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว เขาไม่เคยจดสิทธิบัตรเครื่องเหล่านี้เลย ในทศวรรษ 1980 บริษัทญี่ปุ่นที่ใหญ่กว่าออกเครื่องเลเซอร์ดิสก์ที่แสดงเนื้อเพลงบนจอ และคาราโอเกะก็แพร่ไปทั่วเอเชียและไกลกว่านั้น
ทำไมคนถึงทายว่าฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์เองก็มีข้ออ้างที่หนักแน่นต่อเครื่องนี้ โรแบร์โต เดล โรซาริโอ ผู้ประกอบการและผู้ผลิตเปียโนชาวฟิลิปปินส์ สร้าง Sing-Along System ขึ้นเป็นอุปกรณ์การสอนสำหรับนักเรียนร้องเพลงในโรงเรียนดนตรีของเขาก่อน แล้วตั้งแต่ปี 1975 จึงดัดแปลงให้ใช้เพื่อความบันเทิงของมือสมัครเล่น เขาได้รับสิทธิบัตรสำหรับเครื่องนี้ในปี 1983 และ 1986 เครื่องลักษณะนี้คงถูกประดิษฐ์ขึ้นมากกว่าหนึ่งครั้ง แต่ชื่อที่โลกรับมาใช้เป็นภาษาญี่ปุ่น
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · etymonline.com ↗ · wipo.int ↗ · sg.emb-japan.go.jp ↗