Rooibos (rodebosthee): waar komt het vandaan?
Rooibos komt uit het Cederberggebergte in de Zuid-Afrikaanse West-Kaap. De naam is Afrikaans voor “rode bos”, en de naaldvormige blaadjes van deze struik leveren een cafeïnevrije rode drank die nu wereldwijd wordt gedronken.
Een struik uit de Cederberg
Rooibos, Aspalathus linearis, is een bremachtige struik uit de vlinderbloemenfamilie en hoort bij het fynbos, de “fijne bos”-vegetatie van de Kaap. Hij is inheems in een klein gebied van de Cederberg, ten noorden van Kaapstad, waar de zomers heet en droog zijn en de winters nat. Hij groeit tussen 200 en 1.000 meter boven zeeniveau en stuurt zijn wortels twee meter of dieper de grond in om bij water te komen. Als je hem met rust laat, wordt hij tot 1,5 meter hoog.
Van berghellingen naar boerderijen
De oudste vermeldingen van rooibosthee stammen uit het eind van de 19e eeuw, als traditionele drank van mensen van Khoi-afkomst in de Cederberg. Ze klommen de bergen in om bladeren van wilde planten te snijden en klopten die met houten knuppels of hamers. In 1904 begon Benjamin Ginsberg, een Russische immigrant uit een familie van theehandelaren, erin te handelen, en later verkocht hij het in het buitenland als “bergthee”. Vanaf 1930 zocht de arts Pieter le Fras Nortier uit Clanwilliam uit hoe je het uit zaad kon kweken, en boerderijen namen het over van de wilde oogst.
Waarom mensen China zeggen
Rooibos wordt grotendeels net als thee gemaakt, en buiten zuidelijk Afrika heet het vaak rode thee of redbush tea. Ginsberg baseerde de verwerking op de Chinese manier om Keemun te maken, een zwarte thee, en liet de bladeren in vaten fermenteren. Tegenwoordig worden de gesneden bladeren gekneusd, op hopen gelegd om te oxideren en daarna in de zon gedroogd, waarbij ze van groen rood worden. Maar rooibos is geen familie van de theeplant, Camellia sinensis.
Bronnen: en.wikipedia.org ↗ · wipo.int ↗
.jpg/330px-Ring-Tailed_Lemur_(53220204916).jpg)
