Sojamelk: waar komt het vandaan?
Sojamelk komt uit China, waar mensen het al eeuwen drinken. Je maakt het door sojabonen te weken, met water te malen en het mengsel daarna te koken en te zeven, en het was een Chinese ontbijtdrank lang voordat het in westerse supermarkten lag.
Bonenvocht in het oude China
De Chinese naam doujiang betekent “bonenvocht”. Het woord staat al in de Lun Heng, een boek van rond 82 n.Chr., al was het toen misschien een soep van gepureerde sojabonen en geen gefilterde drank. De sojahistorici William Shurtleff en Akiko Aoyagi dateren de eerste vermelding van sojamelk, als doufujiang, in 1365. Bij de traditionele methode werden de geweekte bonen op een handmolen van steen gemalen en werd de melk door een doek gefilterd.
Ontbijt van de straat
In de 18e eeuw verkochten straatventers in China sojamelk. Het werd warm en gezoet gedronken, vroeg in de ochtend of laat in de avond, of als hartige ontbijtsoep gegeten, met lange gefrituurde deegstengels om erin te dopen. Begin 20e eeuw ging het in flessen, en in 1929 verkochten fabrieken in Shanghai er meer dan 1000 per dag. Vanaf de jaren 1950 werd het in Hongkong en Singapore als frisdrank verkocht.
Waarom mensen Japan zeggen
Japan heeft er een eigen woord voor, tonyu, “bonenmelk”, maar sojamelk hoorde nooit bij het traditionele Japanse eten. De vroegst bekende vermelding daar is van 1895, en de eerste commerciële Japanse sojamelk werd in 1957 op kleine schaal gebotteld. Pas eind jaren 1970 werd het in Japan erg populair, toen Japanse producenten nieuwe manieren vonden om de bonensmaak te verwijderen. Toen was het in China al eeuwen een ontbijtdrank.
Bronnen: en.wikipedia.org ↗ · soyinfocenter.com › soymilk1.php ↗ · soyinfocenter.com › soymilk2.php ↗ · todaysdietitian.com ↗