Luau (Engels woord): waar komt het vandaan?
Het Engelse woord luau komt uit Hawaï. In het Hawaïaans betekent lūʻau jonge taroblaadjes, de kern van een stoofschotel die op feesten werd opgediend, en de naam van het gerecht werd de naam van het hele feest. Het Engels legde het voor het eerst vast in 1853.
Jonge taroblaadjes
Lūʻau zijn de jonge bladeren, of toppen, van de taroplant. Gekookt met kokosmelk en meestal octopus of kip vormen ze de lūʻau-stoofschotel, een van de gerechten op een Hawaïaans feest. Etymonline verklaart het Engelse woord vanuit deze “jonge tarotoppen”, die op feesten in de openlucht werden opgediend. Hawaïanen hadden oudere woorden voor zulke maaltijden: diners en kleinere bijeenkomsten waren pāʻina, en grotere feesten ʻahaʻaina. Na verloop van tijd ging de naam van het gerecht voor het hele feest staan.
Een feest voor iedereen
In het oude Hawaï aten mannen en vrouwen gescheiden volgens het kapu-stelsel van regels, en sommige bijzondere gerechten waren verboden voor gewone mensen en voor vrouwen. In 1819 at koning Kamehameha II samen met vrouwen en maakte zo een einde aan die regels; de lūʻau-feesten stammen uit die tijd. Merriam-Webster en Etymonline dateren het eerste bekende gebruik van het woord in het Engels allebei op 1853, voor een Hawaïaans feest of feestmaal. Tegenwoordig is het tot ver buiten de eilanden verspreid.
Met de hand gegeten
Bij een traditionele luau werd het eten op matten op de grond uitgestald, vaak versierd met tībladeren, en bestek was er niet: alles werd met de hand gegeten. Het hoogtepunt was vaak kālua puaʻa, een heel varken dat langzaam gaar werd in een imu, een ondergrondse oven. Volgens sommigen maakte restauranthouder Donn Beach luaus populair op het Amerikaanse vasteland; in 1946 toonde het tijdschrift Life er een die hij in Encino, Californië, hield. Op Hawaï spreekt men nu van diploma-, bruilofts-, baby- en verjaardagsluaus.
Bronnen: etymonline.com ↗ · merriam-webster.com ↗ · en.wikipedia.org ↗ · afar.com ↗