Basenji (rasa psa): skąd to się wzięło?
Basenji pochodzi z wiosek dorzecza Konga w Afryce Środkowej, gdzie od dawna żyje jako swobodnie wędrujący pies wiejski i towarzysz polowań. To słynny „niemy” pies: zamiast szczekać, wydaje dźwięk przypominający jodłowanie, dzięki nietypowo zbudowanej krtani.
Myśliwskie psy z wiosek
Rasę wyhodowano z psów znalezionych w Afryce Środkowej, w regionie Konga i sąsiednich krajach tropikalnych. Basenji żyły tam jako psy wiejskie, które biegały swobodnie i do nikogo nie należały, a już w XIX wieku mieszkańcy wiosek używali ich jako zręcznych myśliwych do zaganiania zwierzyny w wielkie sieci. Azande w Sudanie Południowym nazywają je ango angari. Samą nazwę basenji tłumaczono na różne sposoby, między innymi jako „stworzenie z buszu”, „dziki pies” i „pies mieszkańców wioski”.
Jak rasa trafiła do Anglii
Sprowadzenie basenji do Europy okazało się trudne. Para pokazana w 1895 roku na wystawie Crufts w Londynie jako „afrykańskie psy z buszu” lub „teriery kongijskie” wkrótce padła na nosówkę, a sześć psów przywiezionych do Anglii w latach 20. XX wieku padło po szczepieniach przeciw nosówce. W latach 30. sukces odniosła wreszcie Olivia Burn, Angielka, która poznała te psy w Kongu Belgijskim: Kennel Club zarejestrował sprowadzone przez nią psy jako „Basenji”, a w 1937 roku pokazano je na Crufts. Niemal wszystkie basenji w świecie zachodnim pochodzą prawdopodobnie od kilku takich importów.
Skąd skojarzenie ze starożytnym Egiptem
Basenji bardzo przypominają małe psy o stojących uszach i zakręconych ogonach, przedstawiane w grobowcach starożytnego Egiptu, a rasę łączy się z egipskim typem psa zwanym tesem, widocznym na malowidłach ściennych sprzed nawet 4500 lat. Britannica zalicza basenji do najstarszych ras świata, a badania DNA razem z dingo zaliczają ją do bazalnych członków rodziny psa domowego, starszych od współczesnych ras. Ale żyjąca dziś rasa pochodzi z wiosek Afryki Środkowej.
Źródła: en.wikipedia.org ↗ · britannica.com ↗ · basenji.org ↗