Whence
Herbata jaśminowa
Napój

Herbata jaśminowa: skąd to się wzięło?

Herbata jaśminowa pochodzi z Fuzhou, stolicy prowincji Fujian w południowo-wschodnich Chinach. Miasto słynie z tego, że wymyślono w nim sposób aromatyzowania herbaty, zwykle zielonej, świeżymi kwiatami jaśminu, a od czasów dynastii Song nazywa się je „Miastem Jaśminu”.

Kwiaty, które otwierają się nocą

Liście herbaty zbiera się wczesną wiosną i przechowuje do późnego lata, gdy kwitnie jaśmin. Kwiaty, zwykle Jasminum sambac, zrywa się za dnia, póki są jeszcze ciasno zamknięte, i trzyma w chłodzie. Gdy zaczynają się otwierać, około dziewiątej wieczorem, przekłada się je warstwami z suchą herbatą i zostawia na mniej więcej dobę, a liście chłoną ich zapach. Potem kwiaty się usuwa, a herbatę suszy; najlepsze gatunki aromatyzuje się sześć lub siedem razy.

Miasto Jaśminu

W Chinach uprawia się jaśmin od ponad 2000 lat. Według kronik Fuzhou sadzono go tam już za dynastii Zachodniej Han, a za dynastii Tang okolica była też ważnym regionem herbacianym. Jaśmin rośnie na nadrzecznych równinach, a herbata na zboczach powyżej, w krajobrazie zbudowanym piętrami. W 2014 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) uznała kulturę jaśminu i herbaty w Fuzhou za Globalnie Ważny System Dziedzictwa Rolniczego.

Dlaczego ludzie obstawiają Tajlandię

Jaśmin jest uwielbiany w całej Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Jasminum sambac pochodzi z Bhutanu i Indii, jest narodowym kwiatem Filipin, a w Tajlandii jaśmin to symbol Dnia Matki. Herbatę jaśminową robi się też gdzie indziej, m.in. na japońskiej Okinawie i w Wietnamie. Ale aromatyzowanie herbaty kwiatami zaczęło się jako chińskie rzemiosło, a herbata jaśminowa rozpowszechniła się szeroko dopiero za dynastii Qing, gdy Chiny zaczęły eksportować herbatę na Zachód na wielką skalę.

Źródła: en.wikipedia.org › Jasmine tea ↗ · fao.org › en ↗ · fao.org › en ↗ · en.wikipedia.org › Jasminum sambac ↗

Więcej z kategorii: Napoje

Napój

Mursik (dymne sfermentowane mleko)

📍 Dolina Rift (wyżyny Kalendżinów), Kenia

Mursik to mleko fermentowane przez kilka dni w tykwie wyłożonej węglem ze spalonej gałęzi, który nadaje mu dymny smak i niebieskawy odcień. Pochodzi od ludu Kalendżin z kenijskiej Doliny Rift, a kenijskich mistrzów biegania wita się nim po powrocie do domu.

Ajran (słony napój jogurtowy)
Napój

Ajran (słony napój jogurtowy)

📍 Azja Środkowa

Ajran, czyli jogurt rozbity z zimną wodą i szczyptą soli, bywa nazywany narodowym napojem Turcji, ale stworzyły go plemiona turkijskie w Azji Środkowej. Już XI-wieczny słownik turkijski definiuje go jako „napój z mleka”.

Napój

Rooibos (czerwonokrzew)

📍 Cederberg, RPA

Rooibos, w afrikaans „czerwony krzew”, to bezkofeinowy napar z krzewu z gór Cederberg w Prowincji Przylądkowej Zachodniej w RPA. Społeczności wywodzące się od Khoi piły go tam już pod koniec XIX wieku, a w 1904 roku pewien kupiec zaczął sprzedawać go jako herbatę.

Więcej z kontynentu: Azja

Chryzantema (ogrodowa)
Roślina

Chryzantema (ogrodowa)

📍 Chiny

Chryzantemy ogrodowe przez wiele stuleci uszlachetniano w Chinach, zanim dotarły do Japonii. Tam kwiat stał się godłem cesarza, dlatego japońską monarchię nazywa się Tronem Chryzantemowym.

Jabłko
Jedzenie

Jabłko

📍 Tienszan, Azja Środkowa

Dziki przodek jabłoni, Malus sieversii, wciąż rośnie w górach Tienszan w Azji Środkowej, gdzie jabłka po raz pierwszy udomowiono, zanim Jedwabnym Szlakiem dotarły do Europy.

Makak japoński (śnieżna małpa)
Zwierzę

Makak japoński (śnieżna małpa)

📍 Honsiu, Sikoku i Kiusiu, Japonia

Żadna małpa nie żyje dalej na północ niż makak japoński, spotykany na Honsiu, Sikoku i Kiusiu. W ośnieżonych górach koło Nagano niektóre stada wygrzewają się zimą nawet w gorących źródłach – ten zwyczaj zaczął się w latach 60. XX wieku.