Whence
Mleko sojowe
Napój

Mleko sojowe: skąd to się wzięło?

Mleko sojowe pochodzi z Chin, gdzie pije się je od stuleci. Robi się je, mocząc ziarna soi, mieląc je z wodą, a potem gotując i przecedzając mieszankę, i było chińskim napojem śniadaniowym na długo przed tym, nim trafiło do zachodnich supermarketów.

Fasolowy płyn w dawnych Chinach

Chińska nazwa doujiang znaczy „fasolowy płyn”. Słowo pojawia się już w Lun Heng, księdze z około 82 roku n.e., choć mogło wtedy oznaczać zupę z sojowego przecieru, a nie przecedzony napój. Historycy soi William Shurtleff i Akiko Aoyagi datują pierwszą wzmiankę o mleku sojowym, pod nazwą doufujiang, na 1365 rok. W tradycyjnej metodzie namoczone ziarna mielono na obracanych ręcznie kamiennych żarnach, a mleko przecedzano przez płótno.

Śniadanie z ulicy

W XVIII wieku mleko sojowe sprzedawali w Chinach uliczni handlarze. Pito je na ciepło i na słodko, wcześnie rano albo późno w nocy, albo jedzono jako słoną zupę na śniadanie, maczając w niej długie paluchy ze smażonego ciasta. Na początku XX wieku trafiło do butelek, a w 1929 roku szanghajskie fabryki sprzedawały ponad 1000 butelek dziennie. Od lat 50. XX wieku w Hongkongu i Singapurze sprzedawano je jak napój orzeźwiający.

Skąd skojarzenie z Japonią

Japonia ma na nie własne słowo, tonyu, „fasolowe mleko”, ale mleko sojowe nigdy nie należało do tradycyjnej kuchni japońskiej. Najstarsza znana wzmianka o nim pochodzi tam z 1895 roku, a pierwsze japońskie mleko sojowe na sprzedaż rozlano do butelek na niewielką skalę w 1957 roku. Bardzo popularne stało się w Japonii dopiero pod koniec lat 70. XX wieku, gdy japońscy producenci dopracowali nowe sposoby usuwania jego fasolowego posmaku. W Chinach było wtedy napojem śniadaniowym od stuleci.

Źródła: en.wikipedia.org ↗ · soyinfocenter.com › soymilk1.php ↗ · soyinfocenter.com › soymilk2.php ↗ · todaysdietitian.com ↗

Więcej z kategorii: Napoje

Więcej z kontynentu: Azja