Czapka bejsbolówka: skąd to się wzięło?
Czapka bejsbolówka pochodzi z Brooklynu w Nowym Jorku. W 1860 roku Brooklyn Excelsiors, czołowy klub amatorski, grali w okrągłych czapkach z długim daszkiem i guzikiem na czubku, poprzedniczkach czapek, które dziś widać na boiskach, na ulicach i w pracy.
Od słomkowych kapeluszy do stylu brooklyńskiego
Pierwsze kluby bejsbolowe próbowały najróżniejszych nakryć głowy. Gdy New York Knickerbockers wprowadzili w 1849 roku pierwszy oficjalny strój bejsbolowy, nosili do niego słomkowe kapelusze; kilka lat później przeszli na czapkę z wełny merynosowej z denkiem i daszkiem. Do lat 70. XIX wieku gracze nosili też czapki wioślarskie, dżokejki, a nawet czapki kolarskie. Czapka Excelsiors miała dopasowane denko i długi daszek, a ten „styl brooklyński” przyjął się około 1900 roku.
Gwiazdki, paski i pudełka
Pod koniec lat 60. XIX wieku popularna czapka z wełny merynosowej produkowana przez nowojorską firmę Peck & Snyder miała na denku wzór z gwiazdek; nosili ją Excelsiors i inne czołowe kluby amatorskie. Pod koniec stulecia wiele drużyn z wielkich lig wolało płaską na górze czapkę typu „pillbox” z krótkim daszkiem, często w pasy jak przekładany tort. W 1905 roku pillbox był już w głównych ligach rzadkością.
Rodzi się współczesna czapka
Współczesna czapka pojawiła się w latach 40. XX wieku, gdy wewnątrz daszka buckram, sztywną, grubą bawełnę, zastąpiła guma lateksowa, dzięki czemu daszki mogły być dłuższe. Czapka stała się też znakiem drużyny: w 1901 roku Detroit Tigers jako pierwszy klub wielkiej ligi umieścili na niej obrazek nawiązujący do swojego przydomka, biegnącego tygrysa. Czapki z regulowanym paskiem sprzedaje się od początku lat 70., a od lat 80. czapki są codziennym ubiorem daleko poza boiskiem.
Źródła: en.wikipedia.org ↗ · web.archive.org ↗ · csmonitor.com ↗