Whence
Wachlarz składany
Moda

Wachlarz składany: skąd to się wzięło?

Wachlarz składany pochodzi z Japonii, z kultury dworskiej Nary i Kioto. Wynaleziono go tam gdzieś między VI a IX wiekiem, a Chiny, które od stuleci używały sztywnych wachlarzy, poznały go jako japoński dar.

Cyprysowe listewki i papierowe fałdy

Gdy pojawił się wachlarz składany, w Japonii znano tylko sztywne wachlarze, takie jak okrągłe uchiwa. Rozwinęły się dwa rodzaje. Hiōgi był stosem cienkich cyprysowych listewek związanych nicią; kawahori-ogi miał mniej żeberek, pokrytych papierem złożonym w zygzak. Najstarszy zachowany wachlarz składany, hiōgi z 877 roku, znaleziono w świątyni Tō-ji w Kioto. Wachlarze składane często pojawiają się w literaturze okresu Heian, na przykład w „Opowieści o Genjim”, a w erze Chōho (999–1003) były tak popularne, że prawo ograniczało przepych ich zdobień.

Dar dla cesarza z dynastii Song

Według oficjalnej „Historii Song” w 988 roku japoński mnich Chōnen przesłał chińskiemu cesarzowi w darze dwadzieścia wachlarzy z drewnianymi listewkami i dwa papierowe. Chińczycy nazywali je „wachlarzami japońskimi”, a w XI wieku wachlarze japońskiego pochodzenia przywozili też koreańscy posłowie. Wachlarz składany stał się modny w Chinach za dynastii Południowej Song i bardzo popularny za dynastii Ming, a chińscy wytwórcy dodali własny wzór, wachlarz typu brisé.

Dlaczego ludzie obstawiają Chiny lub Hiszpanię

Oba kraje uczyniły wachlarz swoim. Portugalscy kupcy, którzy dotarli do Chin i Japonii w XVI wieku, prawdopodobnie jako pierwsi przywieźli chińskie i japońskie wachlarze składane do Europy. W Hiszpanii ważnym ośrodkiem wytwarzania wachlarzy stał się Madryt, a w XVIII wieku stolicą tego rzemiosła była już Walencja. Hiszpania kojarzy się też z „językiem wachlarza”, tajnym kodem gestów do flirtowania, ale historycy uważają dziś ten kod głównie za XIX-wieczny chwyt marketingowy wytwórców wachlarzy.

Źródła: en.wikipedia.org ↗ · ja.wikipedia.org ↗ · gov-online.go.jp ↗ · thestar.com.my ↗

Więcej z kategorii: Ubrania i moda

Moda

Bilum (torba z siatki)

📍 Nowa Gwinea (Papua-Nowa Gwinea)

Bilum to rozciągliwa torba ze sznurkowej siatki, którą kobiety na Nowej Gwinei ręcznie splatają w pętelki z włókna kory. Kobiety z wyżyn noszą ją z paskiem na czole i torbą na plecach, dźwigając nawet 20 kg batatów, pochrzynu lub drewna na opał.

Kapelusz panama
Moda

Kapelusz panama

📍 Ekwador (od Montecristi po Cuencę)

Kapelusze panama plecie się w Ekwadorze ze słomy palmy toquilla. Dostały błędną nazwę, bo podróżni, w tym poszukiwacze złota z czasów gorączki złota przekraczający przesmyk, kupowali je w Panamie. UNESCO wpisało to rzemiosło na swoją listę w 2012 roku.

Krawat
Moda

Krawat

📍 Chorwacja (Pogranicze Wojskowe Habsburgów)

Krawat wywodzi się od wiązanych szalików chorwackich żołnierzy służących we Francji podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648). Paryżanie je skopiowali i nazwali „cravates”, od „Croates”. Chorwacja obchodzi dziś Dzień Krawata 18 października.

Więcej z kontynentu: Azja

Ajran (słony napój jogurtowy)
Napój

Ajran (słony napój jogurtowy)

📍 Azja Środkowa

Ajran, czyli jogurt rozbity z zimną wodą i szczyptą soli, bywa nazywany narodowym napojem Turcji, ale stworzyły go plemiona turkijskie w Azji Środkowej. Już XI-wieczny słownik turkijski definiuje go jako „napój z mleka”.

Chryzantema (ogrodowa)
Roślina

Chryzantema (ogrodowa)

📍 Chiny

Chryzantemy ogrodowe przez wiele stuleci uszlachetniano w Chinach, zanim dotarły do Japonii. Tam kwiat stał się godłem cesarza, dlatego japońską monarchię nazywa się Tronem Chryzantemowym.

Kumquat (angielskie słowo)
Słowo

Kumquat (angielskie słowo)

📍 Guangdong (Kanton), Chiny

Kumquat to po kantońsku „złota pomarańcza”. Ten mały owoc je się w całości, ze skórką: skórka jest słodka, a miąższ kwaśny. Łowca roślin Robert Fortune przywiózł go do Europy w 1846 roku.