Kapelusz panama: skąd to się wzięło?
Kapelusz panama pochodzi z Ekwadoru. Plecie się go ręcznie ze słomy toquilla w miejscowościach od Montecristi przy wybrzeżu Pacyfiku po Cuencę w Andach, a mylącą nazwę zawdzięcza miejscu, w którym kupowali go podróżni.
Upleciony ze słomy toquilla
Kapelusze robi się z liści Carludovica palmata, palmy toquilla, podobnej do palmy rośliny z wybrzeża Ekwadoru. Rolnicy zbierają łodygi i oddzielają włókno od zielonej skórki, potem je gotują, suszą i bielą siarką nad ogniem z drewna. Następnie tkacze wyplatają główkę i rondo; zrobienie kapelusza może trwać od jednego dnia do ośmiu miesięcy, zależnie od tego, jak drobny ma być splot. W 2012 roku UNESCO wpisało to tkactwo na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości.
Sprzedawany na przesmyku
W XIX wieku ekwadorskie kapelusze słomkowe, podobnie jak wiele innych południowoamerykańskich towarów, wysyłano najpierw na Przesmyk Panamski i stamtąd sprzedawano dalej, więc przyjęły nazwę miejsca sprzedaży. Określenie „Panama hat” pojawia się w druku już w 1828 roku. Handel rozkwitł wraz z kalifornijską gorączką złota: poszukiwacze złota przekraczający przesmyk w drodze do Kalifornii potrzebowali kapelusza od słońca, a w 1850 roku eksport plecionych kapeluszy słomkowych do Stanów Zjednoczonych sięgał 220 000 sztuk rocznie.
Dlaczego ludzie obstawiają Panamę
Robotnicy budujący Kanał Panamski nosili te kapelusze dla ochrony przed ostrym słońcem, a w 1906 roku prezydent Theodore Roosevelt wizytował budowę kanału w białym lnianym garniturze i jednym z ekwadorskich kapeluszy. Zdjęcia zapoczątkowały modę. Panama ma zresztą własny tradycyjny kapelusz słomkowy: pinta'o z prowincji Coclé, z wplecionymi ciemnymi wzorami, który UNESCO wpisało na swoją listę w 2017 roku.
Źródła: en.wikipedia.org ↗ · ich.unesco.org ↗ · smithsonianmag.com ↗