W bunny chow nie ma żadnego króliczka (ang. bunny): to wydrążony bochenek białego chleba wypełniony curry. Stworzyła go w latach 40. XX wieku społeczność indyjska w Durbanie, gdzie miejscowi wciąż zamawiają „quarter mutton”, czyli ćwiartkę z baraniną.
📍 Płaskowyż Junín (jezioro Junín), Peru
Maca, korzeń podobny do rzepy, sprzedawany dziś na całym świecie w proszku, rośnie na wysokości 4000 metrów, gdzie mróz i wiatr pokonują większość upraw. Do końca lat 80. uprawiano ją tylko wokół jeziora Junín w środkowym Peru, gdzie nadal piecze się ją w dołach w ziemi.
📍 Południowa Brazylia i Urugwaj
Nowozelandczycy tak kochają feijoe, że wielu uważa je za rodzimy owoc, ale pochodzą one z wyżyn południowej Brazylii i Urugwaju. Rośliny zabrane z Urugwaju do Francji w 1890 roku trafiły później do Kalifornii, a potem do Nowej Zelandii.
📍 Ghaty Zachodnie, południowe Indie
Zielony kardamon, przyprawa szwedzkich bułeczek i arabskiej kawy, rośnie dziko w lasach deszczowych południowych Indii. A jednak od około 1980 roku największym producentem jest Gwatemala, dokąd przed I wojną światową przywiózł go niemiecki plantator kawy.
📍 Afryka Środkowa (od Kamerunu po Kongo)
Mimo przydomków takich jak „chiński bambus wodny” bambus szczęścia nie jest bambusem i nie pochodzi z Chin: to dracena, która rośnie dziko w Afryce Środkowej, od Kamerunu po Kongo. Jej nazwa naukowa upamiętnia Henry'ego Sandera, urodzonego w Niemczech hodowcę storczyków w Anglii.
📍 Sierra Leone i Gwinea, Afryka Zachodnia
Napoje typu cola zawdzięczają nazwę orzeszkom koli, bogatym w kofeinę nasionom drzew z lasów Afryki Zachodniej. Słowo pochodzi z języków zachodnioafrykańskich, takich jak temne (kola) i mandinka (kolo), a orzeszki koli trafiły do Coca-Coli w 1886 roku.
📍 Mali (ziemie Bambara)
Shea pochodzi od si, nazwy drzewa w bambara, języku Mali; szkocki podróżnik Mungo Park zapisał je jako „shea” w swojej książce podróżniczej z 1799 roku. Dzikie drzewa rosną w pasie sawanny Afryki, od Senegalu po Sudan Południowy.