Nowozelandczycy tak kochają feijoe, że wielu uważa je za rodzimy owoc, ale pochodzą one z wyżyn południowej Brazylii i Urugwaju. Rośliny zabrane z Urugwaju do Francji w 1890 roku trafiły później do Kalifornii, a potem do Nowej Zelandii.
.jpeg/330px-Clementine_Close_Up_(132208599).jpeg)
📍 Misserghin (koło Oranu), Algieria
Klementynka to szczęśliwy przypadek: krzyżówka mandarynki i słodkiej pomarańczy, która wyrosła w ogrodzie sierocińca w Misserghin koło Oranu w Algierii. W 1902 roku nazwano ją na cześć brata zakonnego, który się nią opiekował, Clémenta Rodiera.
📍 Japonia (pierwsze uprawy w Shizuoce)
Prawdziwe wasabi to starte łodygi rośliny, która rośnie dziko w zimnych górskich strumieniach Japonii, a uprawiana jest od około 400 lat w Shizuoce. Większość „wasabi” podawanego poza Japonią to w rzeczywistości chrzan, musztarda i zielony barwnik.
📍 Londyn (hotel Savoy), Anglia
Francuski szef kuchni Auguste Escoffier stworzył brzoskwinię Melba w londyńskim hotelu Savoy w 1892 lub 1893 roku na cześć australijskiej sopranistki Nellie Melby, która występowała wówczas w Covent Garden.
.jpg/330px-Day_13_El_sombrero_esta_listo_(32255918006).jpg)
📍 Ekwador (od Montecristi po Cuencę)
Kapelusze panama plecie się w Ekwadorze ze słomy palmy toquilla. Dostały błędną nazwę, bo podróżni, w tym poszukiwacze złota z czasów gorączki złota przekraczający przesmyk, kupowali je w Panamie. UNESCO wpisało to rzemiosło na swoją listę w 2012 roku.
📍 Atlantyckie wybrzeże Brazylii
Tapir pochodzi od tapi'ira w starotupi, którym mówiono niegdyś na wybrzeżu Brazylii. Trzy gatunki tapirów żyją w obu Amerykach, ale czwarty, czarno-biały tapir malajski, żyje w Azji Południowo-Wschodniej. Ich najbliżsi żyjący krewni to konie i nosorożce.
📍 Ameryka Południowa (Brazylia i okolice)
Bugenwilla, kwiat śródziemnomorskich balkonów, pochodzi z Ameryki Południowej i rośnie dziko od Brazylii po Peru i Argentynę. Nazwę zawdzięcza francuskiemu odkrywcy Louisowi-Antoine'owi de Bougainville'owi, którego wyprawa ją opisała.