Mięso jerk natiera się ziele angielskim i ostrą papryką scotch bonnet, a potem wolno wędzi nad drewnem pimenty. Metoda powstała w górach Jamajki, gdzie marooni, zbiegli Afrykanie, połączyli ją z sposobem wędzenia mięsa znanym ludowi Taíno.
📍 Maghreb (Algieria, Maroko i Tunezja)
Kuskus to nie zboże: to maleńkie kuleczki z semoliny, toczone ręcznie i gotowane na parze. Zaczął się u ludów berberyjskich Afryki Północnej, a w 2020 roku Algieria, Mauretania, Maroko i Tunezja wspólnie wpisały go na listę dziedzictwa UNESCO.
.jpeg/330px-Clementine_Close_Up_(132208599).jpeg)
📍 Misserghin (koło Oranu), Algieria
Klementynka to szczęśliwy przypadek: krzyżówka mandarynki i słodkiej pomarańczy, która wyrosła w ogrodzie sierocińca w Misserghin koło Oranu w Algierii. W 1902 roku nazwano ją na cześć brata zakonnego, który się nią opiekował, Clémenta Rodiera.
📍 Wielka Nizina Węgierska, Węgry
Gulasz wziął nazwę od kowbojów, którzy go gotowali: gulyás to po węgiersku „pasterz bydła”. Zaczął jako potrawka pasterzy na Wielkiej Nizinie Węgierskiej; papryka, która go barwi, dotarła do Europy dopiero w XVI wieku. Na Węgrzech to zupa.
📍 Chicago, USA
Inżynier George Ferris zbudował pierwszy diabelski młyn, mierzący 80 m, na Wystawę Światową Kolumbijską w Chicago w 1893 roku. Miał on rywalizować z wieżą Eiffla z paryskiej wystawy z 1889 roku.
📍 Kanadyjska Arktyka (Nunavut)
Igloo pochodzi od iglu, słowa Inuitów na każdy dom, nie tylko śnieżny; angielski przejął je w kanadyjskiej Arktyce w 1824 roku. Na zewnątrz może być −45 °C, a samo ciepło ciała potrafi ogrzać śnieżne igloo w środku nawet do 16 °C.
📍 Wschodnia Ameryka Północna
Szare wiewiórki w Wielkiej Brytanii są amerykańskie: gatunek pochodzi ze wschodniej Ameryki Północnej, a od lat 70. XIX wieku wypuszczano go w brytyjskich posiadłościach. Od tego czasu wyparł większość rodzimych rudych wiewiórek.