Kimchi: skąd to się wzięło?
Kimchi pochodzi z Półwyspu Koreańskiego. Koreańczycy solą i fermentują warzywa od grubo ponad tysiąca lat, a kimchi wciąż je się niemal do każdego koreańskiego posiłku, choć przez większość swojej historii wcale nie było czerwone.
Kiszonki w glinianych dzbanach
Samguk sagi, kronika koreańskich Trzech Królestw, wspomina dzbany do fermentowania warzyw, co świadczy, że kiszonki były już wtedy powszechne. W XIII wieku uczony Yi Gyubo napisał wiersz, z którego wynika, że kimchi z rzodkwi było znaną potrawą za dynastii Goryeo: „Rzodkiew zachowana w soli to zimowy dodatek od początku do końca”. Przed erą lodówek zimowe kimchi przechowywano w glinianych garnkach zwanych onggi, zakopanych w ziemi, by nie zamarzło.
Jak kimchi stało się czerwone
Wczesne zapiski o kimchi nie wspominają ani czosnku, ani chili. Papryczki chili, pochodzące z obu Ameryk, przywieźli do Azji Wschodniej portugalscy kupcy, a do Korei dotarły około 1600 roku; pierwsza wzmianka o nich pochodzi tam z Jibong yuseol, encyklopedii wydanej w 1614 roku. Dopiero w XIX wieku chili stało się powszechne w kimchi. Kapusta pekińska, podstawa najpopularniejszego dziś kimchi, dotarła do Korei pod koniec tego stulecia, a książka kucharska z tamtych czasów opisuje kimchi z całych główek, jak dziś.
Skąd skojarzenie z Japonią lub Chinami
Kiszone warzywa je się w całej Azji Wschodniej, a kimchi ma związki z obydwoma sąsiadami. Jego główne warzywo często nazywa się kapustą chińską, a wczesna forma jego nazwy, thimchoy, oddawała słowo zapisywane chińskimi znakami, oznaczające „zanurzone warzywo”. Japonia robi własną wersję, sprzedawaną jako kimuchi. Ale kimchi jest koreańskie, podobnie jak kimjang: co roku późną jesienią społeczności zbierają się, by przygotować i podzielić między siebie kimchi na całą zimę, a UNESCO wpisało ten zwyczaj na swoją listę w 2013 roku.
Źródła: en.wikipedia.org › Kimchi ↗ · en.wikipedia.org › Kimjang ↗ · ich.unesco.org ↗ · en.wikipedia.org › Gochugaru ↗
.jpeg/330px-Clementine_Close_Up_(132208599).jpeg)
