Whence
Tango
Muzyka i taniec

Tango: skąd to się wzięło?

Tango pochodzi znad Río de la Plata, szerokiego estuarium między Argentyną a Urugwajem. Narodziło się w latach 80. XIX wieku w ubogich dzielnicach portowych Buenos Aires i Montevideo i stamtąd stało się jednym z najbardziej znanych tańców w parach na świecie.

Narodzone w miastach portowych

Pod koniec XIX wieku do Buenos Aires i Montevideo tłumnie napływali europejscy imigranci. UNESCO opisuje, jak w ubogich dzielnicach tych miast ich obyczaje zlały się z obyczajami potomków zniewolonych Afrykanów i miejscowych criollos, a z tej mieszanki wyrosło tango. Czerpało z milongi, szybkiego tańca miejscowego, z rytmów o afrykańskich korzeniach i z kubańskiej habanery. Tańczono je w salach tanecznych, barach i domach publicznych przy muzyce małych triów: fletu, gitary i skrzypiec.

Z przedmieść do Paryża

Początkowo tango było tylko jednym z wielu tańców. Teatry i uliczne katarynki przeniosły je z przedmieść do zatłoczonych dzielnic robotniczych. Na początku XX wieku często tańczyło je dwóch mężczyzn, bo mężczyzn było więcej niż kobiet: w 1914 roku w Buenos Aires mężczyzn było o 100 000 więcej niż kobiet. Tancerze i orkiestry z Buenos Aires zawieźli potem tango do Europy. Pierwszą europejską tangomanię przeżył Paryż, wkrótce potem Londyn i Berlin, a pod koniec 1913 roku tango dotarło do Nowego Jorku.

Skąd skojarzenie z Hiszpanią

Tango śpiewa się po hiszpańsku, a Hiszpania miała do połowy XIX wieku własną formę pieśni i tańca zwaną tango. Według Britanniki ta pogodna hiszpańska odmiana tanga zlała się w Buenos Aires z milongą, a muzyka tangowa ma korzenie hiszpańskie, włoskie, gauczowskie, afrykańskie i francuskie. Ale sam taniec ukształtował się nad Río de la Plata. W 2009 roku UNESCO zatwierdziło wspólny wniosek Argentyny i Urugwaju i wpisało tango na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości.

Źródła: en.wikipedia.org › Tango ↗ · en.wikipedia.org › Tango music ↗ · ich.unesco.org ↗ · britannica.com ↗

Więcej z kategorii: Muzyka i taniec

Tabla (para bębnów ręcznych)
Muzyka i taniec

Tabla (para bębnów ręcznych)

📍 Północne Indie (okolice Delhi)

Tabla, para bębnów do gry dłońmi, ukształtowała się w północnych Indiach w XVIII wieku; jej pierwszy znany mistrz, Sidhar Khan, grał w Delhi. Czarne koło na każdej membranie, syahi („atrament”), to warstwy pasty ryżowej i czarnego proszku, dzięki którym bębny śpiewają.

Balet
Muzyka i taniec

Balet

📍 Renesansowe dwory północnych Włoch

Balet narodził się w XV wieku na dworach renesansowych Włoch; słowo pochodzi od włoskiego „balletto”. Katarzyna Medycejska przeniosła go do Francji, a Ludwik XIV założył w 1661 roku królewską akademię tańca – dlatego kroki baletowe mają francuskie nazwy.

Fortepian
Muzyka i taniec

Fortepian

📍 Florencja, Włochy

Bartolomeo Cristofori, wytwórca instrumentów na dworze Medyceuszy we Florencji, zbudował pierwszy fortepian do 1700 roku. Dworski inwentarz chwalił jego nowy instrument klawiszowy jako taki, „che fa il piano, e il forte” (który gra cicho i głośno), stąd jego nazwa.

Więcej z kontynentu: Ameryka Południowa

Kaktus bożonarodzeniowy (Schlumbergera)
Roślina

Kaktus bożonarodzeniowy (Schlumbergera)

📍 Nadmorskie góry południowo-wschodniej Brazylii

Kaktus bożonarodzeniowy to nie roślina pustynna: jego dzicy przodkowie z rodzaju Schlumbergera rosną na drzewach i skałach w mglistych nadmorskich górach południowo-wschodniej Brazylii. Nazywa się je tam flor de maio, „kwiat majowy”, bo kwitną jesienią na półkuli południowej.

Caballito de totora (trzcinowa łódź rybacka)
Wynalazek

Caballito de totora (trzcinowa łódź rybacka)

📍 Północne wybrzeże Peru (od Huanchaco do Pimentel)

Rybacy z północnego wybrzeża Peru używają caballitos de totora, „małych trzcinowych koników”, od około 3000 lat. Siadają okrakiem na związanych trzcinach, wiosłują przez fale na połów, a potem wracają na falach na plażę.

Jakaranda
Roślina

Jakaranda

📍 Środkowo-południowa Ameryka Południowa (płn. Argentyna, Paragwaj, płd. Boliwia)

Jakarandy rosną dziko w środkowo-południowej części Ameryki Południowej, gdzie gatunek uznano dziś za narażony. Pretoria w RPA posadziła ich tak wiele, dziesiątki tysięcy, że nazywa się ją „Miastem Jakarand”.