Whence
Anturium (flamingowiec)
Roślina

Anturium (flamingowiec): skąd to się wzięło?

Anturium, czyli flamingowiec, pochodzi z górskich lasów południowo-zachodniej Kolumbii i Ekwadoru. Jego błyszczące, sercowate kwiatostany stały się najważniejszym kwiatem ciętym Hawajów, ale roślina dotarła na wyspy z Londynu dopiero w 1889 roku.

Dzikie w andyjskich lasach

Anthurium andraeanum pochodzi z Ekwadoru i południowo-zachodniej Kolumbii. W naturze rośnie na innych roślinach w lasach górskich, a jego „serca” są tam pomarańczowoczerwone i pomarszczone. Nazwano je na cześć francuskiego ogrodnika Édouarda André, który znalazł je podczas podróży po Kolumbii i Ekwadorze w latach 70. XIX wieku; jego botaniczne wyprawy w Andy przyniosły europejskim ogrodom wiele nowych roślin. Dzisiejsze uprawne anturia, gładkie lub pomarszczone i w wielu kolorach, często wyglądają zupełnie inaczej niż dziki gatunek.

Z Londynu na Hawaje

W 1889 roku S. M. Damon przywiózł Anthurium andraeanum na Hawaje z Londynu, opisując jego pochwę kwiatostanu jako muszelkowo różową. Roślina rosła w posiadłościach Damona w Moanalua i powoli trafiała do innych hodowców w postaci sadzonek. Pod koniec lat 30. i w latach 40. XX wieku hawajscy hodowcy nauczyli się wyprowadzać anturia z nasion, co przyniosło większą różnorodność, a przydomowi hodowcy zaczęli zaopatrywać kwiaciarnie na wyspach. Badania rozpoczęte w 1950 roku przez Haruyukiego Kamemoto doprowadziły do programu hodowlanego, a kwiat stał się ważną uprawą handlową.

Serce to nie płatek

Błyszczące czerwone „serce” to pochwa kwiatostanu, rodzaj przysadki, czyli przekształconego liścia, osadzonej pod kolbą kwiatową. Prawdziwe kwiaty siedzą na tej kolbie: to wiele maleńkich kwiatów ułożonych w ciasne spirale, każdy z częściami męskimi i żeńskimi, z których później powstają nasiona. Anthurium andraeanum i Anthurium scherzerianum to jedyne gatunki z tego rodzaju o jaskrawoczerwonych pochwach, a hodowcy na Hawajach i w Holandii nadali im wiele innych kolorów, od łososiowego po różowy.

Źródła: en.wikipedia.org › Anthurium andraeanum ↗ · en.wikipedia.org › Anthurium ↗ · en.wikipedia.org › Édouard André ↗ · apsnet.org ↗

Więcej z kategorii: Rośliny

Araukaria wyniosła (sosna norfolkska)
Roślina

Araukaria wyniosła (sosna norfolkska)

📍 Wyspa Norfolk (Australia), południowy Pacyfik

Ta „żywa choinka” nie jest prawdziwą sosną i rośnie dziko tylko na maleńkiej wyspie Norfolk i pobliskiej wyspie Phillip, między Nową Zelandią a Nową Kaledonią. W 1774 roku kapitan Cook liczył, że jej wysokie, proste pnie posłużą na maszty, ale drewno nie było dość wytrzymałe.

Saguaro (kaktus)
Roślina

Saguaro (kaktus)

📍 Pustynia Sonora (Arizona, USA i Sonora, Meksyk)

Olbrzymi kaktus z westernów rośnie dziko tylko na pustyni Sonora w Arizonie i północno-zachodnim Meksyku. Rośnie tak wolno, że pierwsze ramiona pojawiają się po 50–100 latach, a może żyć ponad 150 lat.

Kaktus bożonarodzeniowy (Schlumbergera)
Roślina

Kaktus bożonarodzeniowy (Schlumbergera)

📍 Nadmorskie góry południowo-wschodniej Brazylii

Kaktus bożonarodzeniowy to nie roślina pustynna: jego dzicy przodkowie z rodzaju Schlumbergera rosną na drzewach i skałach w mglistych nadmorskich górach południowo-wschodniej Brazylii. Nazywa się je tam flor de maio, „kwiat majowy”, bo kwitną jesienią na półkuli południowej.

Więcej z kontynentu: Ameryka Południowa

Toucan (angielskie słowo)
Słowo

Toucan (angielskie słowo)

📍 Południowa Brazylia i Paragwaj (ziemie Tupi–Guarani)

Toucan pochodzi od tukana w języku tupi lub tukã w guarani, rdzennych językach Brazylii i Paragwaju, i dotarło do Europy przez portugalski. Jego olbrzymi dziób jest zaskakująco lekki: cienkie kościane wsporniki wypełnione keratyną przypominającą piankę.

Guano (angielskie słowo)
Słowo

Guano (angielskie słowo)

📍 Peru

Guano pochodzi od wanu, keczuańskiego słowa na łajno używane jako nawóz. Inkowie surowo chronili ptaki morskie gniazdujące na wyspach przy Peru, a w XIX wieku statki rozwoziły ich odchody po świecie, by użyźniać pola.

Gupik
Zwierzę

Gupik

📍 Północno-wschodnia Ameryka Południowa i Trynidad

Gupiki pochodzą ze strumieni północno-wschodniej Ameryki Południowej i pobliskich wysp, takich jak Trynidad. Nazwę zawdzięczają Robertowi Guppy'emu, który wysłał okazy z Trynidadu do Londynu, a później wypuszczano je na całym świecie, by zjadały larwy komarów.