Whence
Daglezja
Roślina

Daglezja: skąd to się wzięło?

Daglezja pochodzi z zachodniej Ameryki Północnej, od Kolumbii Brytyjskiej na południe po Kalifornię i wzdłuż Gór Skalistych. To najwyższe drzewo z rodziny sosnowatych i jedno z najważniejszych drzew dostarczających drewna na świecie.

Olbrzym zachodnich lasów

Nadbrzeżna daglezja rośnie od środkowej Kolumbii Brytyjskiej na południe wzdłuż wybrzeża Pacyfiku na długości około 2200 km, a odmiana śródlądowa ciągnie się wzdłuż Gór Skalistych. Skamieniałości pokazują, że gatunek ten nigdy nie rósł dziko nigdzie poza zachodnią Ameryką Północną. Drzewa nadbrzeżne mogą osiągać 100 metrów, a dawne zapiski mówią o drzewach wyższych niż 120 metrów. Największe zwykle żyją ponad 500 lat. Kora, u starych drzew gruba nawet na 36 cm, czyni je jednymi z najbardziej odpornych na ogień drzew pacyficznego Północnego Zachodu.

Nie prawdziwa jodła

Wbrew angielskiej nazwie Douglas fir, czyli „jodła Douglasa”, daglezja nie jest prawdziwą jodłą z rodzaju Abies ani świerkiem, sosną czy choiną. Jej nazwa rodzajowa, Pseudotsuga, oznacza „fałszywa choina”. W odróżnieniu od szyszek prawdziwej jodły jej szyszki zwisają w dół i nie gubią łusek, a wystają z nich trójzębne łuski wspierające, które podobno przypominają tylną połowę myszy. Szkocki przyrodnik Archibald Menzies po raz pierwszy opisał to drzewo na Wyspie Vancouver na początku lat 90. XVIII wieku, a nazwa gatunkowa, menziesii, upamiętnia właśnie jego.

Skąd skojarzenie ze Szkocją

Nazwa zwyczajowa upamiętnia innego Szkota, Davida Douglasa, urodzonego w 1799 roku w Scone, z wykształcenia ogrodnika. W 1824 roku Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze wysłało go na pacyficzny Północny Zachód, gdzie od 1825 roku zbierał to drzewo w dolnym biegu rzeki Kolumbia. Nasiona, które wysłał do kraju, wkrótce uczyniły z niego ulubieńca ogrodów i ważne drzewo leśne w Wielkiej Brytanii. Douglas sprowadził do Wielkiej Brytanii około 240 gatunków roślin. „Zacznie Pan myśleć, że wytwarzam sosny według własnego upodobania” – pisał do botanika Williama Hookera.

Źródła: en.wikipedia.org › Pseudotsuga menziesii ↗ · conifers.org ↗ · en.wikipedia.org › David Douglas (botanist) ↗ · historylink.org ↗

Więcej z kategorii: Rośliny

Miłorząb dwuklapowy
Roślina

Miłorząb dwuklapowy

📍 Góry południowo-zachodnich i wschodnich Chin

Miłorząb to oficjalne drzewo Tokio, ale pochodzi z Chin, gdzie w górskich ostojach przetrwało kilka zagajników, być może naprawdę dzikich. Jego przodkowie sięgają 170 milionów lat wstecz, a żeńskie drzewa zrzucają nasiona, które pachną jak wymiociny.

Palma kencja
Roślina

Palma kencja

📍 Wyspa Lord Howe, Australia

Klasyczna palma hotelowych holi i wiktoriańskich salonów rośnie dziko tylko na Lord Howe, skrawku lądu na Morzu Tasmana u wybrzeży Australii. Wyspiarze zbierają jej nasiona dla szkółek na całym świecie od lat 70. XIX wieku.

Kanola (roślina oleista)
Roślina

Kanola (roślina oleista)

📍 Prerie kanadyjskie (Winnipeg i Saskatoon)

Żółte pola kanoli wyglądają na odwieczne, ale kanolę wyhodowali z rzepaku w latach 70. kanadyjscy naukowcy w Manitobie i Saskatoon, którzy obniżyli zawartość kwasu erukowego, by uzyskać jadalny olej. Nazwa pochodzi od „Canadian oil”.

Więcej z kontynentu: Ameryka Północna

Moose (angielskie słowo)
Słowo

Moose (angielskie słowo)

📍 Nowa Anglia, USA

Moose pochodzi z algonkińskiego języka Nowej Anglii, takiego jak wschodni abenaki mos, i weszło do angielskiego do 1606 roku. W brytyjskim angielskim to samo zwierzę nazywa się elk, a amerykański „elk” to inny jeleń.

Owczarek australijski (rasa psa)
Zwierzę

Owczarek australijski (rasa psa)

📍 Zachodnie USA (od Kalifornii po Góry Skaliste)

Mimo nazwy aussie został wyhodowany przez rancherów w zachodnich Stanach Zjednoczonych w XIX wieku, prawdopodobnie nazwany od collie przywiezionych z owcami z Australii. Sławę w połowie XX wieku przyniosły mu sztuczki psów pewnego rodeowego artysty.

Mola (warstwowy panel z wycinanej tkaniny)
Moda

Mola (warstwowy panel z wycinanej tkaniny)

📍 Guna Yala (Wyspy San Blas), Panama

Kobiety Guna wykonują mole, układając warstwami kolorowe tkaniny i wycinając kształty, by odsłonić barwy poniżej. Wzory zaczęły się jako malunki na ciele, a w XIX wieku przeniosły się na tkaninę z handlu; dziś mole zdobią ich bluzki.