Whence
ลีเมอร์หางวงแหวน
สัตว์

ลีเมอร์หางวงแหวน มาจากที่ไหน?

ลีเมอร์หางวงแหวนมาจากทางตอนใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของมาดากัสการ์ ซึ่งเป็นที่เดียวที่มันอาศัยอยู่ในธรรมชาติ ด้วยหางยาวลายวงแหวนขาวดำ มันจึงเป็นลีเมอร์ที่จำได้ง่ายที่สุดและได้รับการศึกษามากที่สุด

ป่าแห่งดินแดนใต้ที่แห้งแล้ง

เช่นเดียวกับลีเมอร์ทุกชนิด ลีเมอร์หางวงแหวนพบได้เฉพาะในมาดากัสการ์ ถิ่นอาศัยของมันเริ่มจากเมืองตอลานาโร หรือที่เรียกกันว่าฟอร์ดอฟิน ผ่านป่าหนามทางตอนใต้ แล้วขึ้นเหนือไปตามชายฝั่งตะวันตก และมีประชากรกลุ่มเล็ก ๆ ใกล้เทือกเขาอันดริงกิตรา ป่าเหล่านี้เป็นป่าที่ร้อนและแห้งที่สุดแห่งหนึ่งบนเกาะ มันชอบป่าริมแม่น้ำ และใช้เวลาบนพื้นดินมากกว่าลีเมอร์ชนิดอื่นใด อาหารหลักคือผลไม้และใบไม้จากพืชมากถึงสามสิบกว่าชนิด

ฝูงที่ตัวเมียเป็นใหญ่

ลีเมอร์หางวงแหวนอยู่กันเป็นฝูง ปกติ 6 ถึง 25 ตัว บางครั้งก็มากกว่า 30 ตัว ตัวเมียเป็นใหญ่ ได้เลือกอาหารและคู่ผสมพันธุ์ก่อน ซึ่งเป็นเรื่องแปลกในหมู่ไพรเมต ตัวเมียอยู่ในฝูงที่เกิดไปตลอดชีวิต ส่วนตัวผู้จะย้ายไปฝูงอื่นเมื่อโตเต็มวัย เวลาเดินทาง สมาชิกในฝูงจะชูหางขึ้นเหมือนธงเพื่อไม่ให้พลัดหลงกัน ฝูงจะมารวมกันในที่โล่งเพื่ออาบแดดใน “ท่าโยคะ” หันพุงรับแสงอาทิตย์และเหยียดแขนขาออก อุ่นร่างกายก่อนออกหาอาหาร

สู้กันด้วยกลิ่น

กลิ่นสำคัญกับลีเมอร์มาก ตัวผู้มีต่อมกลิ่นที่ข้อมือและหน้าอก และมีเดือยแข็งเหมือนเขาบนต่อมที่ข้อมือแต่ละข้าง ซึ่งมันใช้เจาะกิ่งไม้ก่อนจะทำเครื่องหมาย เพื่อทำเครื่องหมายบนลำต้นไม้ ลีเมอร์อาจถึงขั้นยืนด้วยมือ ใน “ศึกกลิ่นเหม็น” ตัวผู้คู่แข่งสองตัวจะยืนห่างกันไม่กี่ฟุต ลากหางผ่านต่อมที่ข้อมือแล้วโบกหางเหนือหัว จ้องหน้ากัน จนกว่าตัวใดตัวหนึ่งจะยอมแพ้และวิ่งหนีไป

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · nationalzoo.si.edu ↗ · lemur.duke.edu ↗

สัตว์อื่นๆ

ม้าไอซ์แลนด์
สัตว์

ม้าไอซ์แลนด์

📍 ไอซ์แลนด์

ม้าไอซ์แลนด์สืบเชื้อสายจากม้าโพนี่ที่ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวนอร์สนำมาเมื่อกว่า 1,000 ปีก่อน ปัจจุบันห้ามนำม้าเข้าไอซ์แลนด์ และม้าที่ออกไปแล้วจะกลับมาไม่ได้อีก หลายตัวมีท่าเดินพิเศษที่นุ่มนวลเรียกว่าเทิลต์

เลพเพิร์ดเกกโก้ (ตุ๊กแกเสือดาว)
สัตว์

เลพเพิร์ดเกกโก้ (ตุ๊กแกเสือดาว)

📍 หุบเขาสินธุ ปากีสถาน

กิ้งก่าเลี้ยงยอดนิยมที่สุดชนิดหนึ่งของโลกมาจากแถบแม่น้ำสินธุที่แห้งแล้งและเป็นหินของปากีสถาน สัตว์เลี้ยงกลุ่มแรกน่าจะถูกส่งออกจากการาจีในทศวรรษ 1960 ต่างจากตุ๊กแกส่วนใหญ่ มันกะพริบตาได้ แต่ไม่มีแผ่นเกาะติดที่นิ้วเท้า

กระรอกเทาตะวันออก
สัตว์

กระรอกเทาตะวันออก

📍 ภาคตะวันออกของอเมริกาเหนือ

กระรอกเทาในบริเตนเป็นกระรอกอเมริกัน สปีชีส์นี้เป็นสัตว์พื้นเมืองของภาคตะวันออกของอเมริกาเหนือ และถูกปล่อยตามคฤหาสน์ในชนบทของบริเตนตั้งแต่ทศวรรษ 1870 นับแต่นั้นมันก็เข้าแทนที่กระรอกแดงพื้นเมืองของบริเตนไปเกือบหมด

เรื่องอื่นๆ จากแอฟริกา

แตงเขา (คิวาโน)
อาหาร

แตงเขา (คิวาโน)

📍 คาลาฮารีและแอฟริกาตอนใต้

แตงเขาที่มีหนามแหลมขึ้นเองรอบทะเลทรายคาลาฮารี ที่ซึ่งมันเป็นหนึ่งในแหล่งน้ำไม่กี่แหล่งในฤดูแล้ง มันถูกเรียกว่า “แตงกวามีเขาแห่งแอฟริกา” จนถึงทศวรรษ 1980 จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นคิวาโนเพื่อส่งออกจากนิวซีแลนด์

ปาล์มน้ำมัน
พืช

ปาล์มน้ำมัน

📍 แอฟริกาตะวันตก (ชายฝั่งอ่าวกินี)

ปาล์มน้ำมันเป็นพืชพื้นเมืองของแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลาง ตั้งแต่แกมเบียลงไปถึงแองโกลา ซึ่งผู้คนใช้ประโยชน์จากมันมานับพันปี นานหลังจากนั้นจึงถูกนำไปปลูกในมาเลเซียและอินโดนีเซีย ซึ่งปัจจุบันมีสวนปาล์มขนาดมหึมา

บันนีเชา
อาหาร

บันนีเชา

📍 เดอร์บัน แอฟริกาใต้

ในบันนีเชาไม่มีกระต่ายหรอก มันคือขนมปังขาวทั้งก้อนที่คว้านไส้ออกแล้วเติมแกงลงไป เมนูนี้ถูกคิดขึ้นในทศวรรษ 1940 โดยชุมชนชาวอินเดียในเดอร์บัน ที่ซึ่งคนท้องถิ่นยังสั่ง “quarter mutton” (แกงแกะในขนมปังเสี้ยวก้อน) กันอยู่